Henk Blanken

Print Friendly, PDF & Email

Herbert en het behoud van bagger

14 november 2005 Geen categorie 2

Columnist Herbert Blankesteijn (BNN, Planet) windt zich op over de Volkskrantblogs. Waarom mag er op de gewone Volkskrant-site geen redeloos gekakel staan, en op de vk-blogs wel? Onzin, zegt Blankesteijn. Zweverige onzin, zelfs.

Waar de Volkskrant een manier probeert te vinden om bijdragen van lezers in de site op te nemen, vindt Blankesteijn dat de krant gewoon de krant moet blijven. De Volkskrant moet ervoor waken dat user generated content de norm haalt. Dat betekent: het moet nieuwswaardig zijn, het moet mooi en interessant zijn, het moet kwaliteit hebben.

Burgerjournalistiek is maar nieuwerwetse onzin, vindt Blankesteijn. Het is een woord uit het zeepbeltijdperk, de dagen dus waarin internet nog van opgeblazen beloftes aan elkaar hing. Als webloggers echte journalisten waren, waren ze wel journalist geworden, redeneert Blankesteijn.

Herbert Blankesteijn ziet over het hoofd dat burgerjournalistiek domweg bestaat. Dat consumenten zelf producent zijn geworden en dat de vraag of ze zich journalist noemen of niet volstrekt irrelevant is (al was het maar omdat ze dat zelf vinden). Kranten – of journalisten – kunnen ervoor kiezen die werkelijkheid te negeren, maar steken dan hun kop in het zand.

Wat niet wegneemt dat het niet meevalt om als ouderwets medium een omgangsregeling te organiseren met je ‘publiek’ of je ‘lezers’. De Volkskrant experimenteert omdat de krant uit wil vinden wat werkt, hoeveel vrijheid je een blogger kunt geven, hoeveel verantwoordelijkheid hij zelf neemt, en welke positie je als krant aan het eind van de dag overhoudt.

Dat is een ingewikkeld experiment, waarbij de wet van behoud van bagger geldt. Wat je als medium ook doet online, je zult altijd jouw deel van de bagger op je deurmat vinden, jouw deel van het platte racisme, van de domme onzin, van het anonieme jennen en het zinloze treiteren.

Omdat bagger blijft, zijn tal van interactieve experimenten mislukt, forums gesloten en chatsessies uitgelopen op treurige drama’s. De journalistiek moet wat mij betreft opener worden dan ze tot nu toe was, maar openheid heeft zijn prijs. Zoals Wired laatst schreef: “Als je de hele wereld uitnodigt op je feestje, kun je er zeker van zijn dat er iemand in je bier pist.”

Herbert Blankesteijn voelt niks voor interactie en is dus een ouderwetse journalist (wat raar is voor een zo voortreffelijke nieuwemediacolumnist), of hij stelt zich naiever op dan hij is. Ik denk dat hij het dilemma ook niet opgelost heeft, en niets beters weet te verzinnen dan het tot non-issue te verklaren.

(Via MediaFact)

Reacties zijn gesloten.