Henk Blanken

Print Friendly, PDF & Email

Wat ik lees als ik niet las

9 februari 2008 Geen categorie 3

Wat ik lees als ik twee weken lang nauwelijks blogs gelezen heb: Kevin Kelly en Chris Anderson over de “gratis” economie. The New York Times over de krantencrisis. De uitslag van een “long bet” tussen blogger Dave Winer en de Times (die toch weer anders uitpakt dan we allemaal dachten). Tien tips voor Amerikaanse bloggers om uit handen van justitie te blijven.

En nog een paar. Slashdots Malda over een nieuwe site in de Bits-rubriek van The New York Times. Erwin Blom over Kelly en Zweden. Joi Ito over Larry Lessig. Her en der wat publicaties over het bod van Microsoft op Yahoo en de “social graph“-API van Google. Dat telt op tot een tiental artikelen die nu open staan in mijn browser, of gemarkeerd zijn voor latere consumptie in Google Reader.

Waarom vertel ik dit? Om mijzelf uit te leggen waarom ik een dag of veertien amper toekwam aan blogs. Normaliter lees ik ’s ochtends vroeg de kranten (Volkskrant, NRC Next, Dagblad van het Noorden) en daarna, nog thuis, een kwartier lang de koppen van mijn rss-reader. Op zaterdagochtend, zoals nu, of op doordeweekse avonden, ga ik er langer voor zitten. Daarbij krijgt de krant steeds minder mediaminuten, en het net steeds meer.

Die shift van offline naar online loopt verder uit de hand als ik aan het schrijven ben. Zo heb ik vorig weekend goeddeels besteed (naast de boodschappen en een paar uur op de tennis- en squashbaan) aan een artikel over de Code voor de Journalistiek. Dat stuk verscheen afgelopen donderdag in de Volkskrant en was tegelijkertijd mijn voorbereiding voor een lezing in Leiden, op een werkconferentie over mediaregulering van het ministerie van OC&W.

In dit ritme zit ik al een paar jaar. Bevalt prima. Ongetwijfeld zijn er onderwerpen die ik verwaarloos, die buiten mijn focus vallen, dat nu eenmaal volloopt met een mix van media, recht, innovatie, ethiek, technologie en journalistiek. Zo weet ik nauwelijks waarover Boer Zoekt Vrouw gaat, volg ik van het buitenlandse nieuws eigenlijk alleen de Amerikaanse presidentsverkiezingen fatsoenlijk en heb ik moeite me te concentreren bij binnenlands-politieke onderwerpen.

Ik denk liever twee keer langer na over kwesties die me wel interesseren. Stuk van Volkskrant-collega Peter Giesen bijvoorbeeld, vandaag, over de “Kermis van de moraal”. Giesen beschrijft hoe onderbuiksentimenten mainstream zijn geworden en de beschavende disciplinering van de zuilen is geweken voor de grenzeloze ruimte van internet. Ga ik vandaag of morgen dieper op in.

Reacties zijn gesloten.