Henk Blanken

Print Friendly, PDF & Email

Het grote plaatje en de kleine oplossingen

17 februari 2008 Geen categorie 3

Oude mediabedrijven, kranten voorop, hebben onvoldoende door wat er om hen heen gebeurt. Ze missen the big picture, waardoor ze met een soort tunnelvisie zichzelf opnieuw proberen uit te vinden. Dat leidt onherroepelijk tot wat er al was, meer kranten, meer massamedia. Terwijl ze het in dit tijdsgewricht niet in de grote, maar in de kleine oplossingen moeten zoeken.

Niet het grootst mogelijk bereik is waar het om draait op internet, maar het kleinst mogelijke en toch nog relevante. Ik beweerde dat zeven jaar geleden voor het eerst, per ongeluk om eerlijk te zijn. Aan de financiele baas van PCM Interactieve Media probeerde ik uit te leggen hoe de dynamiek van online communities werkt en wat dat voor uitgevers als PIM betekent.

Het plotselinge inzicht hielp niet. PIM ging maanden later evenzogoed naar de kelder. PCM moest weer helemaal opnieuw beginnen, net als al die andere krantenuitgeverijen die op zoek waren naar een nieuwe toekomst voor zichzelf als krant. Ze waren gewend aan de economie van een schaalbaar product: hoe groter je oplage, hoe lager je marginale kosten. Maar online communities schalen niet. Gemeenschap schaalt niet.

Schaal schaalt niet meer, schreef Jeff Jarvis al jaren geleden. En in een recente post herhaalde hij dat maxime: small is the new big. Maar Jarvis doelde nu niet op nieuws en lezers, maar op adverteerders. Wie niet langer focust op massabereik, zal niet langer de grote merken als adverteerder aan zich binden. Maar op het net ontstaat een nieuwe markt, die van kleine, lokale adverteerders.

Kranten denken dat ze dat niet kunnen. En omdat ze geen voet aan de grond krijgen, geloven ze dat de markt niet bestaat. Maar in de VS ging vorig jaar 43,7 % van de markt voor lokale advertenties (8,5 miljard dollar groot) naar webbedrijven, en nog maar 33,5% naar kranten. Drie jaar geleden hadden kranten nog 44,1 % van die markt, aldus The Wall Street Journal.

Volgens Jarvis moeten kranten niet meer alles doen voor die ene adverteerder van honderdduizend euro, maar achter de duizend adverteerders aangaan die elk honderd euro te besteden hebben. Klinkt leuk, maar kan niet uit, zeggen kranten dan. Want het kost een accountmanager veel te veel tijd om die duizend klanten binnen te halen.

Punt is: dat moet-ie ook helemaal niet doen. Misschien. Misschien moet je een krant niet vernieuwen op een krantenmanier, maar op de Googlewijze. Want Google heeft bewezen dat er trucs zijn om al die kleine adverteerders wel te laten adverteren.

Reacties zijn gesloten.