Een grap is mislukt als je erbij moet zeggen dat-ie leuk bedoeld was. Dat geldt ook voor ironie en dus ook voor het ironische citaat onder het kopje “Wilders met de dood bedreigen doe je zo” waarvoor Bert Brussen zich bij de politie moest melden, verdacht van haatzaaien.
Twee medewerkers van de AIVD worden vrijgesproken van het lekken van staatsgeheime informatie naar De Telegraaf, omdat het bewijs onrechtmatig verkregen was: journaliste Jolande van der Graaf had nooit afgeluisterd mogen worden. Heeft de pers nog een verschoningsrecht nodig als de rechter dat al erkent, of doet zo’n wettelijke recht misschien meer goed dan kwaad?
Zouden de journalistieke principes van Peter R. de Vries een half miljoen euro waard zijn? We zullen het zondagavond zien als SBS moet besluiten of het de beelden uitzendt die de misdaadverslaggever heimelijk liet maken van Koos H, de tot levenslang veroordeelde kindermoordenaar.
Soms willen mensen liever worden vergeten door Google. Maar het geheugen van kranten, hun digitale archief, is belangrijker dan de privacy van personen. Dat is kort en goed wat de rechtbank in kort geding deze week heeft bepaald in een zaak tegen het Eindhovens Dagblad, aangespannen door een vrouw die last had van een oud artikel.
Internet en de media ondermijnen de wetenschap, beweert Roel Coutinho in zijn Machiavelli-lezing, vandaag bekort afgedrukt in de Volkskrant. Wetenschappers, vat ik de hoogleraar epidemiologie even samen, worden tegengesproken door allerhande amateurs die maar wat roepen en door hele of halve deskundigen die zonder grondig onderzoek hun ongefundeerde opvattingen in de media mogen rondtoeteren.
Mag je als journalist een gesprek heimelijk opnemen? Over die vraag debatteert de VVOJ maandagavond. Ik ga luisteren omdat de kwestie raakt aan de ethiek van de journalistiek, en aan de publieke rol die journalisten claimen. Het is bovendien een lastige kwestie omdat techniek en moraal snel veranderen.
Nu het Openbaar Ministerie een lijst van acht meest gezochte criminelen publiceert, lijken de meeste media hun oude principes los te laten. Niet langer, zou je denken, wordt de privacy van verdachten en veroordeelden beschermd door slechts initialen te gebruiken en geen herkenbare foto’s af te drukken. Het lijkt op naming & shaming, maar het is dat niet.
“Journalist DvhN legt 5 zaken met dodelijke afloop voor”, twittert vanochtend de persvoorlichter van de Groningse politie. Helemaal modern natuurlijk, als de persafdeling zich ook “op het Twitterfront” meldt. Maar heb je daar als vragensteller ook nog wat over te zeggen? Of is elk gesprek nu ineens openbaar?
De “journalist” hierboven is een collega bij mijn [...]
Wie een link plaatst, is eigenlijk aan het citeren. Maar dan anders. Een hyperlink, de onmisbare bouwsteen en het elementaire deeltje van internet, schept vrijheid. Een link opent een wereld, omdat een link niet op zichzelf staat, maar opgenomen wordt in een wereld van verwijzingen. Een citaat doet dat niet. Een citaat legt een een-op-een relatie. Een citaat sluit af.
In Next vanochtend haalt Rob Wijnberg nog maar eens de mediakritiek van Joris Luyendijk door de wringer. Luyendijk begrijpt volgens de huisfilosoof van Next zijn eigen, fisolofische positie niet. Hij relativeert het gezag van “de krant” kapot met zijn vaststelling dat journalisten nu eenmaal niet alles kunnen weten en niet objectief kunnen zijn, maar schiet [...]
Dwaas misverstand rond de social bookmarking-tools die je op steeds meer blogs ziet, en hun betekenis voor het auteursrecht. In een nieuw relletje rond Cozzmozz, het bureau dat illegale kopieerders achter de vodden zit, betoogt nota bene jurist Arnoud Engelfriet dat een auteur zijn exclusieve rechten verliest door zijn publiek met die tools aan te [...]
De blote foto’s van Manon Thomas waren overal te zien op internet, maar fatsoenlijke media mogen niet zeggen waar dat was. De tv-presentatrice heeft nooit toestemming gegeven voor de foto’s. Publicatie van het waarschijnlijk gestolen materiaal is in juridische zin waarschijnlijk onrechtmatig, maar de Raad voor de Journalistiek gaat een stap verder met de uitspraak [...]
Internet is geen plek voor ironie. Het net is een zwaarlijvig medium, dat zich slecht verhoudt met lichtvoetigheid. Humor werkt alleen als het vette humor is, kantoortuinhumor, slapstick van het soort waarmee de-leukste-thuis wordt gemaakt. Voor de subtiliteit die ironie nodig heeft, is het net te grofstoffelijk, te haastig, te boers en te lichtgeraakt.
Het is [...]
Een land waarvan ministers binnen een week of wat twee keer proberen het uitzenden van een film te verhinderen, is geen fijn land. Tegelijkertijd neem ik Rouvoet (CU) niet serieus als hij zijn godvrezende achterban wil behouden voor een pijpende Linda Lovelace en ben ik met Verhagen (CDA) van mening dat die film van Wilders eigenlijk thuishoort in een zaaltje met maximaal vijftig stoelen.
Als iedereen praat, luistert er niemand. Nu we allemaal op internet ons recht op vrije meningsuiting kunnen uitoefenen, valt des te meer op dat artikel 7 van de grondwet valse verwachtingen schept. We kunnen wel zeggen wat we denken, maar niemand garandeert ons een publiek. Sterker nog: we zijn zo druk met het uiten van [...]