Reacties op: Heimelijk opnemen schaadt de journalistiek

Door: henk blanken

henk blanken — Tue, 03 Nov 2009 17:38:44 +0000

@Jan Willem, Bart: Ik heb alle (hoop ik) argumenten op een rij willen zetten in de discussie. Het nut van het debat lijkt me dat ook de tegenovergestelde argumenten scherp worden. Jullie formuleren het heel helder. We zouden er voortaan vanuit kunnen gaan dat telefonische gesprekken met journalisten altijd worden opgenomen; en als het met de bedoeling is dat gesprek uit te zenden (of de audio op internet te zetten, wat net niet hetzelfde is als uitzenden), dan zeggen we dat er nog steeds bij.

Ik denk dat veel journalisten wel toe zijn aan zo’n benadering. Ik geloof ook dat, zoals ik al schreef, de Googlegeneratie er geen probleem mee zal hebben. Maar geldt dat ook voor de rest van ons publiek. Vergeet niet dat tweederde van de bevolking boven de 12, van het mediapubliek zeg maar, van voor 1980 is, en dus niet is opgegroeid met nieuwe media en alles wat daarbij komt, qua cultuur en techniek.

Je zou kunnen bedenken dat je geen 25 of 30 hoeft te zijn om die cultuur ook te snappen. Maar ik aarzel. Mijn huidige standpunt komt niet voort uit wat journalisten vanzelfsprekend vinden, maar wat ons publiek accepteert. Ik geloof dat dat leidend moet zijn voor het standpunt dat de raad uiteindelijk inneemt.

Door: Jan-Willem

Jan-Willem — Tue, 03 Nov 2009 11:29:44 +0000

Als je van de wet je eigen gesprekken mag opnemen (let wel: niet uitzenden), waarom zouden we het dan volgens jou ethisch gezien niet moeten doen? In een wereld waar 3 voorlichters op 1 journalist werken en steeds meer gedreigd wordt met juridische stappen, lijkt me een tapeje een goed hulpmiddel om je punt te maken. Nog los van het feit dat je door op te nemen letterlijker en dus beter kan citeren.
Ik vind dat jouw publicatie van je standpunt over opnames het vertrouwen in de journalistiek meer schaadt dan het af en toe opnemen van belangrijke telefoongesprekken. De journalistiek heeft het al moeilijk genoeg.

Door: Bart Brouwers

Bart Brouwers — Mon, 02 Nov 2009 08:44:28 +0000

Henk, dat zijn wel heel veel woorden om alle gewenste nuanceringen kwijt te raken. Maar geeft dat niet nÃ©t aan dat de â€œoude lijnâ€ (stiekem opnames maken is onwenselijk) onhoudbaar is geworden? Zoals op zo veel fronten is het ook hier de techniek die de cultuur verandert. Je stelt zelf al vast dat een skype-gesprek automatisch wordt opgenomen, of dat je provider dat voor je doet. Die trend zal alleen maar sterker worden. De vraag is dus niet Ã³f we het opnemen van telefoongesprekken maatschappelijk ooit als vanzelfsprekend gaan zien, maar vooral wanneer dat het geval is.
En nu weet ik ook wel dat de raad niet het meest vooruitstrevende orgaan is dat we kennen, maar in dit geval zou het mooi zijn als juist hier een heldere stap gezet kan worden. En die is volgens mij niet een vasthouden aan oude waarden met steeds meer nuanceringen, maar juist een flukse sprong voorwaarts: wie spreekt met een journalist moet er van uit gaan dat het gesprek wordt vastgelegd â€“ met alle middelen die de journalist heeft.

Door: Heimelijk opnemen schaadt de journalistiek « De nieuwe reporter

Heimelijk opnemen schaadt de journalistiek « De nieuwe reporter — Mon, 02 Nov 2009 00:28:14 +0000

[...] stuk verscheen eerder op de weblog van Henk Blanken. [...]

Door: Rolf Bosboom

Rolf Bosboom — Sun, 01 Nov 2009 16:39:11 +0000

Het voornaamste is dat de journalist open is over zijn bedoelingen (‘open vizier’). De geÃ¯nterviewde moet dus weten wanneer zijn uitspraken ‘for the record’ zijn – en dus kunnen worden gebruik voor publicatie – en in welke context deze worden geplaatst.

De wijze waarop de journalist het gesprek vastlegt, is daarbij van ondergeschikt belang. Er is, naar mijn idee, geen wezenlijk verschil tussen met pen en papier aantekeningen maken (zou de journalist dat dan ook vooraf moeten melden?) of een bandje laten meelopen, zolang de opname maar uitsluitend met dat doel wordt gebruikt.

Ik zie overigens niet in wat er mis zou zijn met het gebruiken van het bandje als ‘bewijsmateriaal’ bij eventuele conflicten. In de judas-affaire met Wouter Huibregtsen (1998) moesten we het doen met aantekeningen op de achterkant van bankafschriften van de betrokken Volkskrant-journalist. Dan lijkt me, voor beide partijen, een geluidsopname een beter alternatief.