Helemaal betekenisloos is het echter ook niet. De drie termen zijn zo terecht gekomen in de leidraad van de Raad voor de Journalistiek. Als je die leidraad serieus neemt, moet je ook de term bewering serieus nemen. Dat doe ik door te onderzoeken wat dat dan is, een bewering.

De recursieve beschrijving heb ik overigens ontleend aan Van Dale Online (dat had ik duidelijker kunnen aangeven). Kennelijk komt die niet verder dan wat ik hierboven heb samengevat.

De vraag of je dit stuk zou moeten rekenen tot pseudo-filosofie, laat ik graag over filosofen die mij op fouten wijzen, me doorsturen naar bronnen waar het allemaal al een keer beter is geformuleerd, of – nog beter – zelf met een alternatief antwoord komen op mijn vraag: hoe precies verhoudt zich een bewering tot feiten en meningen?

Ik waardeer je uitgebreide antwoord, maar zie ook dat je op mijn uitdaging inhoudelijk op het stuk in te gaan niet verder komt dan onvolledig lezen: ik beweer niet, of niet alleen, dat een bewering een slecht onderbouwde mening is. Ik wil juist laten zien dat een bewering ook eigenschappen van een feit heeft (een bewering is verifieerbaar, alleen niet nu en hier: “het gaat morgen regenen”).

Over de minderwaardigheid van beweringen ten opzichte van meningen: ja, dat klopt wat je daar zegt. En ja, ik sleep het Fortuynisme er met de haren bij. Het was prikkelend bedoeld, net als de eerste zin van het stuk: we leven in een tijd van beweringen.

Ik denk dat dat zo is. De democratisering van de media (internet) heeft ertoe geleid, of heeft die ontwikkeling versterkt, dat veel meer mensen dan voorheen over van alles een mening verkondigen, claimend dat wat ze beweren zo “is”. Die trend staat haaks op het elitaire karakter van de oude media, waarin een paar duizend journalisten en opinievormers het debat en de politieke agenda stuurden.

Ik weet werkelijk nog niet of we deze omslag moeten toejuichen of niet. Ik onderzoek het, zonder vooroordeel, geloof ik. De democratisering van de media bevalt me wel, ik ben gecharmeerd van de wisdom of crowds en wat daar zoal bij hoort, maar zie ook tot welke uitwassen een meute in staat is gebleken.

De vraag wat een bewering is naast een feit en een mening en de enigszins speels bedoelde gedachte dat we leven in een tijd van beweringen, is voor mij een schakel, een stapje in bovenbedoeld onderzoek naar de massa en de media, het onderwerp van een volgend boek, dat voorlopig de Metacratie moet heten.

Tip: zie aldaar.

ik zou werkelijk niet weten waar te beginnen met inhoudelijke kritiek op je stuk. En ik vrees dat er geen eind aan zou komen. Dus daar begin ik maar niet eens aan.

Op zich vind ik het wel een moedige (maar vooral een wat naieve) poging van je trouwens. Maar als je met dit soort begrippen gaat stoeien en ze scherp probeert te slijpen, dan graaf je je alleen maar dieper in. En dat laat ik de kort-door-de-bocht opmerkingen, recursieve beschrijvingen (“Die “werkelijkheid” is “dat wat werkelijk is”) en aan-de-haren-erbij-gesleepte verwijzingen naar Fortuyn nog maar even achterwege.

Wat je doet is niet begrippen definieren, je probeert van bestaande begrippen de precieze betekenis te achterhalen (althans preciezer dan de dagelijkse vage betekenis die voldoende is voor alledaags gebruik). En dat is fundamenteel onmogelijk als die betekenis niet reeds op dat nivo van concreetheid of eenduidigheid aan dat begrip is toegekend. (Probeer maar eens te achterhalen wat een “grmbla” is als dat woord niet is gedefinieerd).

Tijdens je poging om begrippen te verhelderen gebruik je vervolgens allerlei andere begrippen die je ook niet concreet maakt, woorden als “complex”, “lui”, “gemakkelijk”, zonder toe te lichten wat voor soort grootheden dit zijn, laat staan hoe je ze zou moeten meten.

Last but not least lijk je gedurende je artikel te vergeten wat je nou ook alweer probeerde te zeggen, je raakt verstrikt in je eigen (pseudo)filosofische (burgerfilosofische klinkt mooier) verhandeling maar vergeet te melden waarom jouw (!) concept Bewering belangrijk is, of eigenlijk: wat er mis mee is.

Volgens mij wil je gewoon zeggen dat “beweringen” minderwaardig zijn tov. Meningen (ok, je koppelt de bewering ook nog aan de feiten, maar dat beschouw ik even als een vergissing.) Als je bedoelt dat een bewering een niet onderbouwde uitspraak is en een Mening/opinie een wel onderbouwde uitspraak, waarom dat dan niet gewoon zo definieren? Klaar is k… Henk. Behalve dat je dan nog even moet definieren wat een Onderbouwing precies is…

Er zijn wetenschappers die hier hun vak van hebben gemaakt, wij gaan dat hier niet even oplossen vrees ik.

ps. tip: misschien is het mogelijk het reageerveld iets breder te maken?

Zo, van Dale haalt in 1 zinnetje je hele verhaal onderuit.

Ik kan me niet aan de indruk ontrekken dat hier een journalist “burgerfilosofie” aan het bedrijven is. Net als met de burgerjournalistiek levert dat niet altijd kwalitatief hoogstaande resultaten op.

Uhm, is dit nu een bewering of een mening? Of beide? Of gewoon een feit?

Ach, whatever, jouw werkelijkheid is vast niet de mijne, althans niet helemaal.

Tip: als je iets probeert de vertellen is het vaak handiger om je eigen begrippen te definieren in plaats van niet of slecht gedefinieerde begrippen scherper proberen te slijpen dan ze zijn.