december 30th, 2009

Politie Groningen twittert over de media

“Journalist DvhN legt 5 zaken met dodelijke afloop voor”, twittert vanochtend de persvoorlichter van de Groningse politie. Helemaal modern natuurlijk, als de persafdeling zich ook “op het Twitterfront” meldt. Maar heb je daar als vragensteller ook nog wat over te zeggen? Of is elk gesprek nu ineens openbaar?

De “journalist” hierboven is een collega bij mijn krant, Dagblad van het Noorden. Het voelt wat eigenaardig om zijn werk terug te zien in de tweets van de politiewoordvoerder, die overigens ook meldt dat hij gebeld is door RTV Noord en de Ommelander Courant. En overigens ook al 1TV, Oog en SBS aan de lijn heeft gehad.

Het twitteren door de politievoorliching (persbericht), in navolging van vijf buurtagenten in Groningen, is natuurlijk prettig modern en transparant en waarschijnlijk ook wel effectief. Maar naar mijn gevoel wordt er een privacygrens overschreden als de functionaris twittert over derden. Niet iedereen hoeft te weten dat DvhN aan een verhaal werkt.

Is dat nou ouderwets van me? Per slot van rekening worden er geen persoonlijke zaken getwitterd (“die en die journalist snapt er weer geen bal van”). Dat iedereen twittert over zijn priveleven wil nog niet zeggen dat je over derden kunt schrijven wat je maar wil, tenzij die derden zelf de publiciteit zoeken, bijvoorbeeld door te twitteren.

Stem of voeg toe aan Uitleg over het gebruik van deze icons : Plaatsen/stemmen op eKudos Plaatsen/stemmen op NUjij Plaatsen/stemmen op MSN Reporter Plaatsen/stemmen op Digg Stumble it! Voeg dit artikel toe aan Del.icio.us Voeg toe aan je favorieten op Technorati Voeg toe aan je Google bladwijzers Voeg toe aan je Facebook-profiel Abonneer je op de RSS-feed van deze site Verstuur deze pagina per e-mail via Feedburner Maak een notitie op deze pagina met Fleck

Gepost in Breaking News, Ethiek

28 Comments »

Tags:

Volg commentaar op deze post in de commentaar RSS 2.0 feed. Reageer, of trackback.

28 Responses to “Politie Groningen twittert over de media”

  1. Fons Tuinstra:

    Ik weet niet of dit een houdbare stelling is, Henk. In de VS is het al heel gebruikelijk dat geinterviewden hele interviews zelf publiceren, zodat die vergeleken kunnen worden met de selectie van journalisten.
    Het is onhandig voor die journalisten, maar er lijkt me niks tegen deze openheid.

  2. Arnoud Engelfriet:

    En wat dan te denken van journalisten die twitteren over wat politieagenten doen? Dat valt dan weer onder vrije nieuwsgaring. Waarom is het erg dat een agent twittert over zijn werk en niet dat een journalist, marcom-medewerker of andere ondernemer dat over hem doet?

  3. henk blanken:

    @Fons en Arnoud: Het verschil is denk ik dat je zoiets van tevoren wil weten. Als ik hoor dat de commissaris corrupt is, en ik wil de voorlichter vragen om commentaar, hoeft niet de rest van de wereld te weten met welke primeur ik bezig ben.

    Het gaat er even om dat we kennelijk een nieuwe norm aan het vaststellen zijn. We mogen altijd alles over een ander in het openbaar zeggen, tenzij anders afgesproken. Ik moet er even aan wennen.

  4. Arnoud Engelfriet:

    Henk, mee eens dat het een nieuwe norm is, alleen of hij nu echt zo nieuw is? Want mijn ervaring is al veel langer dat als je tegen een twitteraar iets zegt, er kort daarna iets over opgemerkt wordt op het klepnetwerk.

    Plus, bij mediatraining heb ik geleerd dat je tegen journalisten altijd on the record praat, Twitter is dus alleen maar een manier om er sneller achter te komen dat dat zo is.

  5. Ruud Bakker:

    Beetje achterhaalde gedachte van een journalist dat Twitter alleen maar over privé-leven gaat…… gaat ook en vooral over kennisdeling en informatiecoordinatie. Het is prettig over anderen te schrijven, maar kom niet te dichtbij ……

  6. Peter Nowee:

    Tot 2009 was het gebruikelijk dat de paparazzi de politie stalkt.

    2010 wordt het jaar waarin de politie de paparazzi terugstalkt. Dát is ff wennen voor die journalisten :-) )

  7. erwin blom:

    Tijden veranderen Henk ;-)
    Tegenwoordig moet je uitgaan van openbaarheid, tenzij anders overeengekomen.Natuurlijk moet die politiefunctionaris dit kunnen publiceren.
    Verder: laat de media zelf transparanter worden in plaats van transparantie van anderen vragen / eisen (wat natuurlijk ook goed is).

  8. Willem:

    Henk, Henk, Henk…
    Wat laat jij je ontzettend kennen!
    Hiermee bevestig je wel heel duidelijk het beeld dat ik nog steeds van journalisten heb.
    “Derden die de publiciteit zoeken”
    Hallo, we hebben het over journalisten! Dat is toch hun bedoeling?
    Dus als je dit overeind houdt ben je wat mij betreft inderdaad een journalist die het niet begrijpt.
    En als je me belt zal ik erover twitteren. Waarom mag jij wel een primeur hebben en een ander niet?

  9. Henk Blanken:

    @Allen: Met dank voor de reacties. Leuk om vast te stellen dat we inderdaad een nieuwe norm te pakken hebben: alles is, zoals Erwin Blom terecht zegt, openbaar tenzij anders overeengekomen. Dat was op twitter natuurlijk al zo, en op sociale netwerken (denk aan foto’s waarop we niet alleen onszelf laten zien), maar was nog niet zo doorgedrongen tot het overige sociale verkeer. Als voorlichters gaan twitteren en de Blomnorm overnemen, doen ze echt iets nieuws.

  10. Kees Quaadgras:

    Ik schaar mij achter Henk Blanken. Dat er een nieuw communicatiemiddel bestaat wil niet zeggen dat zaken als respect, beleefdheid en privacy overboord moeten worden gezet.
    Voor het vrijgeven van sommige informatie is een bepaald tijdstip nodig. Als ik mijn vriendin een leuke tas cadeau wil doen, wil ik niet dat de verkopers van de tassenwinkel dat in het rond gaan twitteren.
    De door de politievoorlichter verstrekte informatie komt heus wel in de krant, maar dan wel op een voldragen, evenwichtige manier, compleet, met hoor en wederhoor en in zijn context geplaatst.
    En nog even over het hakketakken tegen journalisten in de reacties: dat komt kennelijk van mensen die niet weten hoe journalistiek over het algemeen werkt en moet werken.
    Kees Quaadgras
    Journalist

  11. Willem:

    @Kees,

    Ik weet dus blijkbaar niet hoe journalistiek over het algemeen werkt en moet werken.
    Als ik het nu goed begrijp gelden er in de journalistiek dus de volgende regels:
    Vanaf het moment dat ik ongevraagd door een journalist gebeld wordt en mij een aantal vragen wordt gesteld mag ik daar niet meer met anderen over praten in afwachting van (eventuele) publicatie van het artikel aan de hand van de vragen die mij zijn gesteld?
    In dat geval ben ik blij dat ik me slechts een simpele burgerjournalist voel die zich niet gebonden acht aan deze regels.
    Ik zou het de mensen met wie ik praat niet aan willen doen dat ze alles wat ze aan mij vertellen niet meer aan een ander vertellen.

    Voor alle duidelijkheid, het ging om dit bericht:
    “Journalist DvhN legt 5 zaken met dodelijke afloop voor. Lijstje blijkt te kloppen. Gaat om 3 zaken uit de Stad, 1 uit H’zand en 1 uit V’dam”

    Wordt hier nu echt een privacygrens overschreden omdat de functionaris twittert over derden?
    Worden hier namen genoemd dan? Het zou anders zijn wanneer er had gestaan dat de bekende eindredacteur Henk Blanken van het DvhN dit en dat had gevraagd, waarbij dit en dat ook nog nader gedefinieerd waren geweest.

    Tenslotte:
    “Niet iedereen hoeft te weten dat DvhN aan een verhaal werkt.”
    Dat is humor! Het zou pas raar zijn wanneer we erachterkwamen dat een krant níet aan een verhaal werkt!
    Dit maakt toch alleen maar nieuwsgieriger en geeft reden om de volgende dag een DvhN te kopen indien je nog geen abonnee bent?

    Wanneer “jullie” hier al over struikelen, hoe gevoelig ligt dan wel de verhouding burgers/journalisten?
    Zeer gevoelig kennelijk omdat weerwoord gelijk wordt afgedaan als hakketakken tegen journalisten waarbij gelijk kennis van regels in twijfel wordt getrokken.
    Ik vind het interessant om op basis van bovenstaande case te discussiëren, maar vind het jammer dat ik daarin een bepaalde kant opgeduwd word, namelijk die van hakketakkerige dommerik.

    Vandaar mijn wedervraag waar ik graag een onbevangen antwoord op zou willen hebben:
    Mogen persvoorlichters niet twitteren over hun werkzaamheden en daarbij noemen welke instanties (dus geen personen) ze te woord hebben gestaan?

    Tenslotte
    Waar ik nu over val is de twitternaam die de politievoorlichter van Groningen gekozen heeft: @voorlichter
    Dat is natuurlijk pure misleiding!

    Met vriendelijke groet en in afwachting van professionele reacties…

  12. Martin Specken:

    Ik vind het mooi om te zien dat de politie in mijn stad Groningen vooruitstrevend is als het gaat om het inzetten van ICT en social media om de kloof met ‘de burgers’ te verkleinen.

    Dat het even wennen is hoe er met bovenstaande zaken wordt omgegaan hoort erbij. Goed dat er hierover gediscussieerd wordt. Daardoor wordt vanzelf duidelijk waar de grenzen komen te liggen zonder dat het initiatief van de politie meteen wordt neergesabeld.

    Persoonlijk vind ik overigens dat de voorlichters rekening moeten houden met de belangen van journalisten om exclusief een verhaal te kunnen schrijven voor de concurrent hetzelfde gaat doen. Ik adviseer @voorlichter daarom ook om een volgende keer voorzichter te zijn op dit punt.

  13. Willem:

    @Martin,

    Is het niet de taak van een voorlichter om het publiek zo goed mogelijk en zo breed mogelijk in te lichten?
    Wanneer je rekening houdt met de belangen van journalisten om exclusief een verhaal te kunnen schrijven sluit je dus andere groepen uit. Zo lees ik zelf bijvoorbeeld niet het Dagblad van het Noorden, maar wel de Volkskrant.
    Als ik naar het journaal kijk zie ik heel vaak één persoon met een heleboel verschillende microfoons van verschillende zenders voor z’n neus. Stel je voor dat zo’n persoon zegt: ik geef mijn verhaal exclusief aan de Telegraaf? (Of aan de hoogst biedende)

    Maar stel dat betreffende journalist van DvhN echt bezig was met een (cold) case. Niet actueel, maar wel iets waar heel het Noorden van zou opkijken als er over geschreven zou worden en hij had de voorlichter op voorhand gevraagd: “wil je hier even niet over praten met anderen” dan was het wat mij betreft anders geweest. Dat leek echter niet het geval.

    Of als er gestaan had:
    “Journalist DvhN legt 5 zaken met dodelijke afloop voor. Lijstje blijkt te kloppen. Hij is op het spoor van een seriemoordenaar. Hadden wij over het hoofd gezien”
    Dan wordt het een ander verhaal!

    Maar ook dan geldt: er is nog niets prijsgegeven, leuke teaser en de krantverkopen zullen omhoogschieten!

    Persoonlijk vind ik dus dat een voorlichter de belangen van het publiek voorop moet stellen. Journalisten kunnen in die voorlichting een rol spelen, maar dat hoeft niet perse….

  14. Kees Quaadgras:

    @Willem
    Als jij/u als privépersoon door een journalist wordt gebeld mag je/u dat uiteraard aan de hele wereld vertellen. Maar een professionele (politie)voorlichter moet beter weten.
    In de communicatie tussen voorlichters en journalisten is het gebruikelijk dat een voorlichter daar over niets ongevraagd naar buiten brengt. Dit om recht te doen aan de nieuwsgaring van de betreffende journalist, die als eerste iets op het spoor komt, maar nog tijd nodig heeft om zijn verhaal rond te krijgen.
    Mochten meer – ook slimme journalisten – zich bij de voorlichter melden, dan behoren ook zij te worden geïnformeerd.
    Ten tweede vind ook ik dat voorlichters het belang van het publiek voorop behoren te zetten. De praktijk is echter dat voorlichters vaak bewust informatie achterhouden, uit loyaliteit naar hun gemeente, wethouder, organisatie. Het is juist de journalist die op zoek gaat naar die achtergehouden informatie om dat vervolgens bekend te maken.

    Verder wil ik niemand als hakketakkerige dommerik neerzetten, maar kennis van zaken is in een discussie wel handig.

  15. Ruud Bakker:

    Het wordt boeiend. Wie bepaalt immers wat ‘kennis van zaken’ is? De journalist heeft de ambitie om zijn verhaal op zijn moment te publiceren. De politie heeft de ambitie om waar mogelijk nieuws/ informatie naar buiten te brengen om positief de politie in beeld te brengen. Ongeacht het medium kan de politie daar proactief in zijn en het nieuws breder uitzetten dan 1 journalist. De politie dient niet het belang van de journalist, zoals de journalist niet het belang van de politie dient (zoals veel en veel vaker blijkt in de media). Om dan ook te spreken over het recht van de nieuwsgaring vind ik wat overdreven. Kennelijk moeten een aantal journalisten wennen aan een proactievere politie die meer gericht naar buiten treed binnen verschillende media.

  16. Anders Floor:

    Het gaat om een zakelijke relatie tussen twee partijen. Als het dan ook nog eens allebei partijen zijn die het informeren van de burger als einddoel hebben, vind ik dat dit soort zaken moeten kunnen.

    Het zou de politievoorlichter wel sieren als hij dan een verzoek van een journalist om geen melding te maken van een gesprek, zou honoreren.

  17. Kees Quaadgras:

    @Ruud Bakker
    Mijn ervaring is dat de politie voor zich zelf én vaak ook voor het publiek ongunstige informatie niet naar buiten brengt. Zo maken veel politiekorpsen geen melding van inbraken, behalve als de politie vindt dat er sprake is van een trend. Dit is nu juist het terrein van de journalist. Omdat veel politie-informatie tekort schiet hebben – toevallig zeer recent – enkele kranten hun lezers opgeroepen inbraken en andere misstanden te melden. Voor de duidelijkheid: om de vaak miserabele voorlichting van de politie te passeren.

    Overigens is de bewuste tweet waar deze hele discussie mee startte van een onbenullig gehalte, zoals de meeste tweets. Dus – in dit geval – politie-informatie zonder waarde.

  18. Willem:

    Ben het eens met Ruud: nu wordt het leuk en interessant!
    We hebben dus te maken met drie partijen:
    1. de voorlichter
    2. de journalist
    3. het publiek
    Allemaal hebben ze hun “eigen” kennis van zaken.

    Zo weet ik dat ik door een voorlichter voor het lapje kan worden gehouden en dat hij mij geen dingen gaat vertellen die schadelijk kunnen zijn voor zijn eigen achterban.
    Maar ik weet ook dat er journalisten zijn die een mooi verhaal mooier vinden dan “de waarheid” voor zover die bestaat.

    Wanneer ik zoals nu op internet tegen een discussie aanloop tussen een voorlichter en een journalist (waarbij de betreffende voorlichter zich helaas nog niet heeft laten horen) roept dat bij mij dus allerlei reacties op.

    Is de voorlichter trouwens vantevoren ingelicht door Henk Blanken dat er over hem geschreven zou gaan worden? Hoor en wederhoor staan tenslotte hoog in het vaandel heb ik begrepen!
    Ik heb eerlijk gezegd het ongemakkelijke gevoel dat we wat over zijn hoofd heen praten.

  19. Ruud Bakker:

    @Kees Quaadgras

    Zie http://www.stopdecriminaliteit.nl/

    De politie Utrecht is het voorbeeld voor politie NL op dit vlak. Ik ben voormalig hoofd communicatie van de politie Rotterdam-Rijnmond en een groot voorstander van dergelijke informatiedeling met vooral bewoners.

  20. Willem:

    @Koningin Beatrix
    “Overigens is de bewuste tweet waar deze hele discussie mee startte van een onbenullig gehalte, zoals de meeste tweets”
    De aap komt uit de mouw en U wordt weer op Uw wenken bediend!
    U mag uw volk dankbaar zijn.

    @Kees Quaadgras
    “Omdat veel politie-informatie tekort schiet hebben – toevallig zeer recent – enkele kranten hun lezers opgeroepen inbraken en andere misstanden te melden”
    Geweldig te lezen dat ook kranten the wisdom of the crowds hebben ontdekt en dankbaar gebruikmaken van de reacties die ze van lezers binnenkrijgen.
    Mijn ervaring daarbij is dan weer dat er nogal eens gemodereerd wordt en dat alleen die reacties gebruikt worden die in een bepaald straatje (of strategie) passen.

  21. Willem:

    @Kees Quaadgras
    Overigens kunt u mijn tweets, waarvan de meeste van een zeer onbenullig gehalte, volgen via:
    @trendmatcher

  22. Kees Quaadgras:

    @willem
    Uw citaat: Maar ik weet ook dat er journalisten zijn die een mooi verhaal mooier vinden dan “de waarheid” voor zover die bestaat.
    Reactie: ik ga wel uit van een integere journalist, dat mag duidelijk zijn. Anders is deze discussie zinloos.
    En verder maken kranten vanzelfsprekend dankbaar gebruik van informatie van burgers. Die informatie behoort echter wel gecontroleerd te worden op ‘de waarheid’. Je wilt immers een betrouwbare krant lezen?

  23. Willem:

    @Kees,
    Prima, de spelregels worden steeds helderder!
    Als derde partij stel ik voor dat als we uitgaan van integere journalisten, we ook uitgaan van integere voorlichters “want anders is deze discussie zinloos”.
    Dat de burgers integer zijn staat voor mij buiten kijf uiteraard.
    Dus betichten wij journalisten er niet van dat ze verhalen soms mooier maken dan de waarheid verdient en geloven we in de oprechtheid van voorlichters!

    Dat mensen per definitie een betrouwbare krant willen lezen waag ik in twijfel te trekken. Kijk bijvoorbeeld naar de kranten in Engeland. Die worden wel degelijk gelezen!

    Maar… is het goed als ik nu aan de oliebollen ga?

  24. Kees Quaadgras:

    @Willem
    Er zijn ongetwijfeld integere voorlichters (en niet integere journalisten), maar in mijn ruim twintig jaar ervaring is mij gebleken dat menig voorlichter his masters voice is.
    Ik heb tal van incidenten met voorlichters meegemaakt waar in er sprake was van feiten verdoezelen, halve en hele leugens en domweg niet antwoorden.
    Voor de discussie is het zinnig uit te gaan van integere voorlichters. Dan kom ik terug op wat ik eerder schreef, onder reactie nr. 10.
    Enne… eet smakelijk.

  25. Martin Reiziger:

    Volgens mij is het heel simpel: als een journalist het risico loopt dat via een voorlichter concullega’s te weten komen waar hij mee bezig is, wordt de voorlichter dus een risico.
    Sterker, de voorlichter wordt een onbetrouwbare gesprekspartner. Die je als journalist zult proberen te mijden, vooral als je toch al zeker van je zaak bent.
    De politie zal dus vaker berichten in de media terugvinden die niet bij haar gecheckt zijn. Is dat wat ze wil? Alleen maar omdat een voorlichter ook een beetje interessant wil doen met twitteren? Want meer dan dat is het natuurlijk niet, hoogdravende discussies over transparantie ten spijt.
    Overigens werd je bij het ministerie van defensie ook een tijdlang belazerd. Gebeurde er iets naars in de eigen gelederen, dan hield defensie haar mond, maar legde ze wel een persbericht klaar. Vroeg er niemand naar het incident, dan hield ze de boel in de doofpot. Lekte het uit en belde een journalist op, dan ging meteen het persbericht de hele wereld in. Dag primeur van de journalist… Die journalist belde een volgende keer dus niet meer het ministerie, maar gooide het gewoon meteen de krant in.

  26. Kees Quaadgras:

    @martin
    Precies!

  27. Harry Perton:

    Zelf zou ik wel eens van de voorlichters willen weten welke van hun publiekelijk geventileerde doelstellingen
    http://www.politie.nl/groningen/nieuws/persberichten/091230woensdag30december2009.asp
    met het openbaren van zulke gesprekken gediend is. Voorlopig hou ik het op geen enkele, oftewel: ijdeltuiterij.

  28. MediaBlog » De pers controleert het publiek:

    [...] Jan Bierhof op DNR. Nieuwsbronnen communiceren direct met hun afnemers. Grootgrutters, wethouders, agenten en ngo’s maken hun eigen nieuws, dat ze op eigen sites, al twitterend of via eigen tv-stations de [...]

Reageer

XHTML: Gebruik van deze tags mag <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>