januari 2nd, 2010

Information overload is een mythe

We hebben eerder last van te weinig dan van te veel informatie. Het is waar dat we steeds meer data produceren, miljarden en miljarden megabytes, maar dat we lijden aan information overload is een mythe. Jongeren hoor je er nooit over klagen. (deel I)

DE INFORMATIECRISIS

1: Information overload is een mythe

2: Ik heb internet uit

3: We weten samen te weinig

4: Shirky’s filter failure

5: Crisis, what crisis?

In de supermarkt liggen acht soorten tomaten, drie kleuren paprika’s en iets wat ze paksoi noemen. Je kunt kiezen uit acht of negen bizarre slavarianten, en twee dozijn soorten aardappelschijfjes. Vroeger ging je naar de kruidenier voor piepers en een krop sla. Maar dat het assortiment van moderne supers nu honderd keer groter is dan toen, betekent niet dat we ook honderd keer zoveel eten.

We consumeren anders. Niet per se gezonder; we zijn welvarender maar ook zwaarlijviger. Toch zijn we niet in de war geraakt van het exponentieel groeiende aanbod. We hebben ermee leren omgaan. We maken een voorselectie: huismerk of A-merk, rijst of pasta. En we helpen ons met de selectie – het filter – van anderen. We kiezen een recept uit Allerhande, of gaan voor de Kies&Kook.

In 1995 werd internet een massamedium. Meteen werd er gewaarschuwd voor information overload. Vijftien jaar later blijkt het de hardnekkigste mythe van internet. We praten elkaar na dat we ongelukkig worden van te veel data, dat we infostress krijgen van ongeopende email en miljoenen euro’s aan productiecapaciteit verspelen doordat we ons acht uur per week met niets anders moeten bezighouden dan informatiemodder en sociale netwerkverplichtingen.

Informatieoverlast is een mythe. Het is flat earth news, zoals de Britse onderzoeksjournalist Nick Davies het nieuws categoriseerde dat alleen maar waar en nieuwswaardig is omdat iedereen het wil geloven en niemand het checkt. Beste voorbeeld: de millenniumbug. Alle computersystemen zouden op tilt gaan omdat ze zich zouden verslikken in de datum. Maar die bug bleek op nieuwjaarsdag 2000 onschuldig, terwijl information overload onuitroeibaar is. Zelfs de koningin zegt het: we hebben last van te veel informatie.

Deel 2 (morgen): De meeste informatie wordt door bijna niemand gezien

Stem of voeg toe aan Uitleg over het gebruik van deze icons : Plaatsen/stemmen op eKudos Plaatsen/stemmen op NUjij Plaatsen/stemmen op MSN Reporter Plaatsen/stemmen op Digg Stumble it! Voeg dit artikel toe aan Del.icio.us Voeg toe aan je favorieten op Technorati Voeg toe aan je Google bladwijzers Voeg toe aan je Facebook-profiel Abonneer je op de RSS-feed van deze site Verstuur deze pagina per e-mail via Feedburner Maak een notitie op deze pagina met Fleck

Gepost in Breaking News, Infologica

12 Comments »

Tags: , ,

Volg commentaar op deze post in de commentaar RSS 2.0 feed. Reageer, of trackback.

12 Responses to “Information overload is een mythe”

  1. Arnoud Engelfriet:

    De millenniumbug was niet onschuldig! We hebben er alleen weinig van gemerkt omdat hij gefixt werd voordat de schade zich voor kon doen. Maar er zijn genoeg gedocumenteerde gevallen van schade, bv. groothandels die levensmiddelen weggooiden omdat de houdbaarheidsdatum van “3-8-00″ als 1900 werd gelezen door het systeem. (Zie ook SlashDot’s recap.)

    De hype van uit de lucht vallende vliegtuigen of pacemakers die er op 1/1/00 mee zouden stoppen was inderdaad onzinnig en niet op feiten gebaseerd. Maar ja, een goed verhaal moet je niet kapotchecken.

    januari 2nd, 2010 at 10:15 am
  2. henk blanken:

    @Arnoud: je hebt gelijk. De Y2K-bug was niet helemaal onschuldig, maar de effecten ervan stonden niet in verhouding tot de hype. Iets soortgelijks, denk ik, geldt voor information overload. Mensen zat die last hebben van informatiestress, maar we praten elkaar al zo lang na dat we niet door hebben dat hele generaties nieuwe internetgebruikers er nauwelijks last van hebben.

    januari 2nd, 2010 at 11:47 am
  3. Frank Meeuwsen:

    Information Overload bestaat inderdaad niet op de manier zoals het wordt beschreven in de media. Als dat namelijk echt zo is, dan zou je ontploffen als je een bibliotheek binnenloopt. Of denk eens aan de natuur. Hoe kan het dat mensen tot rust komen als ze een boswandeling maken? De natuur is namelijk één van de meest informatierijke omgevingen. Maar wat we hebben geleerd is te zien of iets een boom, beer of bes is. Anders gezegd, we zien iets in de natuur en we kunnen er direct een waarde aan toekennen. De Inbox van je emailprogramma heeft dat niet. Die hanteert standaard de regel dat alles gelijk is: De email van je geliefde met cadeausuggesties, een mail van je baas over een onbelangrijk project en een nieuwsbrief van een electronicazaak. Dat veroorzaakt stress. Je ziet niet direct wat iets betekent in je inbox of RSS-reader. Het probleem is dus niet Information Overload maar Filter Failure zoals Clay Shirky al eens zo treffend beargumenteerde.

    januari 2nd, 2010 at 4:04 pm
  4. Henk Blanken:

    @Frank: Ik heb dat verhaal van Shirky ook gezien. Hij heeft natuurlijk gelijk dat als er al sprake is van informatiestress, die stress veroorzaakt wordt door gebrekkige filters, en niet door het blote feit dat er te veel informatie is.

    Maar zijn die filters nou zo gebrekkig? Ik denk eerlijk gezegd dat dat geweldig meevalt. Toen de term information overload werd bedacht en begon te leven als Het Grote Kwaad van het informatietijdperk, bestond Google nog niet, hadden we nog geen rss-readers, geen sociale netwerken die als menselijk filter werkten, en was mail nog het belangrijkste middel van communicatie – wat het nu niet meer is.

    Morgen meer hierover.

    januari 2nd, 2010 at 5:14 pm
  5. Harry Perton:

    En toch komt Infobesitas als nummer 1 voor op een top 10 van Jongerentrends vamn 2010:
    “Vergeet de Mexicaanse griep, er heerst een heel andere ‘ziekte’ onder
    jongeren: Infobesitas. Via internet, mobieltjes, televisie en radio komt
    er een enorme informatie-tsunami op hen af. De favoriete knop van een informatie-junkie is F5 (refresh). Is het verveling? Nee, jongeren
    zijn druk genoeg! Is het oprechte interesse? Ook niet. Het is de angst om dingen mis te lopen, die tot een oprechte verslaving kan leiden.
    Bewustwording is dan ook het devies.”
    >>>
    http://pers.youngworks.nl/trendport/YoungWorks_Trendport_Top10_van_2010.pdf

    januari 3rd, 2010 at 1:23 am
  6. Leon Vincken:

    Mooi treffend stuk.
    Kijk maar naar de reclame die iedere dag met bakken achter de deur ploft. Voor velen geen enkel probleem en gescand op toegevoegde waarde voor gebruiker. Voor anderen teveel en filteren met een sticker op de deur. De vele televisiezenders. Ook geen enkel probleem. We zappen moeiteloos van 1 tot …. of zijn direct selectief.
    Information overlaod via iIternet? Zegt alleen iets over ontvangers die ‘nog’ niet aangepast zijn aan hun snel veranderende omgeving. Na eerst door de oh’s en ah’s ervaringen, nu nog zoekende zijn hoe dit medium hun toegevoegde waarde biedt nog moeten ervaren en modelleren naar eigen gebruik. En ook voor Internet geldt: je hoeft niet en kunt een sticker plakken. Maar net als televisie: er komt een tijd dat zónder, je de aansluiting met je omgeving mist.
    Op zoek naar een handige digitale sticker die ook nog verbind met anderen? Ga dan Twitteren: selecteer je informatiebehoefte en leer van je omgeving hoe je de mooiste plekjes op Internet kunt ontdekken of hoe je iedere dag een lege mailbox zonder stress hebt.

    januari 3rd, 2010 at 1:12 pm
  7. » Henk Blanken over informatie:

    [...] 1 – Information overload is een mythe Deel 2 – Informatiestress: Ik heb internet uit Deel 3 – Informatiecrisis: we weten samen te [...]

    januari 11th, 2010 at 10:17 am
  8. Jaap Bloem:

    Op veel typeringen valt van alles af te dingen. Zo is het ook met “info-overlast”. Blijft het feit dat IORG eerverleden jaar is geïnstalleerd, de Information Overload Research Group van o.m. Google, Intel en Microsoft. Haar muze is Maggie Jackson met haar boek “Distracted: The Erosion of Attention and the Coming Dark Age”. Kijken we naar internet, dan zien we dat steeds meer potentieel zinvolle informatie tot ons komt. Ik bedoel dan “informatie” in de bekende trits data-info-wijsheid. De info-vloed is dermate groot dat niemand in staat is om het kaf van het koren te scheiden. Koren oogsten daarentegen is geen probleem, want rondom elk thema is er een overdaad aan zinvolle info. Waar laat dit de eigen meningsvorming? Dat is de grootste uitdaging. Info-overlast zoals op het internet is de dood in de pot voor oorspronkelijke gedachten en reflectie. vanwege internet leidt “standing on the shoulders of giants” (of peers) voor alles tot nog veel meer van hetzelfde, en echte zinvolle nieuwe dingen kun je never-nooit meer “vinden”. Dat verklaart deels die eindeloze queestes van sommigen onder ons — elke dag weer. Filters die meer van hetzelfde brengen — allemaal even zinvol — die zijn er genoeg. Maar filters die oorspronkelijkheid aandragen, ho maar. Daarnaast staat de menselijke soort bekend als een veelvraat van meer van hetzelfde. Bedenk zelf de voorbeelden maar bij het oude gezegde “one-trick pony”. Laat die pony nou ook nog het allerliefst lui zijn dan moe, dus een attention span van een amoebe is het beste dat we ooit hebben meegemaakt. Met internet kan dat nu. Alles in dat “collectieve geheugen”. Hoe makkelijk kan het leven zijn. De portee van dit al? In de stortvloed (of strotvloed?) van media voor jezelf rust creëren. Oorspronkelijkheid een kans geven. De menselijke traagheid, zo u wilt. Het nonnetje en het monnikje in de mens niet een kans geven, maar een opdracht. Daar wordt dat homuncultje blij van. Maggie Jacksons en IORGs “Coming Dark Age”-gedachte vertolkt de angst dat er voor die essentiële mens in een ieder van ons nooit meer ruimte zal zijn. Ook daarop valt voldoende af te dingen, want zeg nooit “nooit”. In de grond is een “Coming dark Age” waarschijnlijk een irreële angst, maar als ik om me heen kijk, is ze tegelijk nu al realiteit. Dat is geen oordeel maar een waarneming.

    januari 11th, 2010 at 2:20 pm
  9. Henk Blanken:

    @Jaap: ik zal Jackson nog eens lezen (heb veel gehad aan jullie voortreffelijke boek, trouwens). Maar zet nog wel met wat vragen. Zouden we nu met zijn allen minder oorspronkelijk zijn doordat we last hebben van internet? Of weegt het een tegen het ander op?

    Mijn punt is denk ik dat we in elke discussie over internet te snel uitgaan van winst of verlies, en niet van beide. Dat elk debat snel polariseert zal wel horen bij elke grote culturele verandering, denk je niet?

    januari 11th, 2010 at 3:32 pm
  10. Jaap Bloem:

    @Henk: Ik hoop maar dat het niet blijft bij het internet van de “attention erosion” maar ik weet eigenlijk wel zeker, dat dat effect (ook) een blijvertje is. De hele assessment van media-door-de-eeuwen-heen moet je natuurlijk spiegelen tegen geletterdheid, “media skills”, populatie, sociale lagen, cultuur en leeftijdsopbouw. Maar ook dan weet ik niet goed waar we mee bezig zijn: in elk geval met appels en peren vergelijken. Daar is niks mis mee – je kunt alles met alles vergelijken – maar wil je dan tot een punt komen, dan valt dat waarschijnlijk in de categorie “jumping to conclusions”.

    Duidelijk is volgens mij, dat de relatie tussen media en psychologie/sociologie groter is dan ooit. Vandaar ook de hoofdtitel van ons boek: “Me the Media”. Allemaal ikken, die door hun actieve rol in wisselende kuddes voor luttele momenten hun identiteit aan de vergetelheid ontrukken. Zinvol, zoals jij en ik Henk maar vooral ook minder zinvol ;-)

    Op 1 januari schreef ik het voor Marketingfacts zo op: “Door de eeuwen heen heeft de vooruitgang socialisering en weelde opgeleverd. Steeds meer mensen konden langer leven en werden gehoord. De sociale structuur veranderde en die beweging is de afgelopen tien jaar in de versnelling geraakt. Dank zij internet. Wat we daar zien, is een afspiegeling van het echte leven. Het meeste zien we namelijk niet. [...] Wat we wel zien, ontwikkelt zich niet volgens hoogstaande normen en democratische idealen. Karikaturaler dan ooit legt internet het wezen van de mens bloot. Niet alleen “vriendschap is een illusie” [met "unfriend" als woord van het jaar], over de hele linie zijn we “een pakketje schroot met een dun laagje chroom”. Het mooie is wel, dat we onszelf nog beter kunnen bestuderen en kennen. Vandaar een initiatief als http://www.webscience.org. Media zijn de spiegel [en de karikatuur] van de ziel, zeker wanneer iedereen daar zo maar ongebreideld de beschikking over heeft.”

    E-mancipatie is een van de bestemmingen van de mensheid. Ik denk daar zo over: “Gisteren zat ik met Lourens te lunchen – nou ja om 14 uur dus, met studenten moet je niks afspreken. Voor het allereerst in 2009 nam ik een paar kranten door. Trouw, NRCnext, Volkskrant, een stel trendy katernen. Ik betrapte me op mijn gedachte: ik wil niet dat er zo voor mij wordt gedacht. Wat word ik hier moe van. Vermoedelijk is dit de kern van de nieuwe tijd, want deze morgen had ik het weer. Kijk je naar het Nieuwjaarsconcert en hoor je van de as die er ooit was tussen Wenen en Parijs: Strauss aan de ene kant en Offenbach aan de andere. Daar zie je dan die mensen op hun instrumenten – symfonieorkest heet dat. Hoe lang is het niet zo geweest? De enige uiting het muziekinstrument. De panfluit, de citer, die je bespeelde. Vanuit je onderbuik. Kletsen met elkaar, tekeningetjes maken op grotwanden, en muziek. Schrijven kon niemand. Laat staan al blijvend denken: gedachten hebben die beklijven. Dingen zinvol delen. En nu? Nu word je moe van een krant of twee, van de radio, en de tv. Een fundamentele verandering heeft zich voltrokken. Met name het afgelopen decennium. Dit is de nieuwe tijd, Die van e-mancipatie: van digitale mondigheid. Alles ligt vast in bits en bytes en vliegt tegelijkertijd chaotisch heen en weer. Geld, ideeën, muziek. Maar het is nog te weinig. De bestemming van de mens is virtualisatie: zichzelf ontstijgen, maar dan heel praktisch. Geen vage filosofie. Het stoffelijke is nu wel meer dan klaar. De kansen liggen in de bits. Daarmee beginnen hele andere tijden. Travelling Light 2.0. Dat is echt het allerbeste voor People, Planet en Profit. De communicatiecomponent daarvan, de creatieve destructie van oude media, hebben we ingezet in het afgelopen decennium. Nu doorpakken dus.”

    Ik hoop dus nu, na de Renaissance van de mediamondigheid, op een Tweede Verlichting.

    januari 11th, 2010 at 5:00 pm
  11. Van informatie overload naar informatie crisis:

    [...] Information Overload is een mythe: “We consumeren anders. Niet per se gezonder; we zijn welvarender maar ook zwaarlijviger. Toch zijn we niet in de war geraakt van het exponentieel groeiende aanbod. We hebben ermee leren omgaan.” [...]

    januari 13th, 2010 at 11:21 pm
  12. MediaBlog » Wat moet de journalistiek met de informatiecrisis? (Slot):

    [...] Information overload is een mythe (10) [...]

    januari 31st, 2010 at 12:53 pm

Reageer

XHTML: Gebruik van deze tags mag <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>