Nick Davies en vier andere oplossingen voor de journalistiek

Ook Nick Davies weet niet wat de toekomst van het nieuws is. Van de week verscheen het prachtige Flat Earth News van de Britse onderzoeksjournalist als Gebakken lucht in Nederland. Davies analyseert daarin hoe ook de serieuze media, half lam geslagen als ze zijn door oplagedalingen en andere crises, zich de ene na de andere waarheid op de mouw laten spelden door bedrijven, politieke spindoctors en ook progressieve actiegroepen als Greenpeace.

Ontluisterend boek. Maar een oplossing staat er niet in. Omdat Davies die niet heeft. Dat is het eerlijke antwoord op een vraag in het Volkskrant-interview dat vandaag met hem verscheen. Omdat ik ondertussen het verslag van Jeff Jarvis uit Davos las, realiseerde ik me dat er tenminste vijf scholen zijn in het denken over de economische toekomst van de journalistiek.

1. Davies. We zien de waarheid onder ogen, gruwen ervan, en doen elk van ons stinkend ons best om de verhalen te vertellen die verteld moeten worden, ook als de baas zegt dat het wel wat lichter verteerbaar kan zijn. En we hopen dat iemand een list bedenkt.

2. Murdoch. We ontkennen de simpele economische werkelijkheid die zegt dat er een verband is tussen aanbod en prijs. Hoe meer nieuws er beschikbaar is, hoe lager de prijs die consumenten ervoor willen betalen. Murdoch wil betaalhekken rond zijn News Corp-kranten.

3. Boekhoorn. We hopen dat een mecenas met hele diepe zakken het nog leuk vindt een krant te hebben. Type Marcel Boekhoorn (De Pers) – al zal die zichzelf niet als mecenas maar als investeerder zien. Soms kijken we verwachtingsvol naar Google. Of Bill Gates.

4. Laroes. Pessimisten houden er rekening mee dat we uiteindelijk op de overheid zijn aangewezen om de journalistiek in de benen te houden. Dat hoeft niet meteen te leiden tot staatsmedia; Hans Laroes maakt met de NOS hele onafhankelijke kwaliteits-tv.

5. Jarvis. De Amerikaan Jeff Jarvis, docent aan CUNY en blogger, stelt dat journistiek niet institutioneel maar entrepreneurial zal zijn. Niet gedomineerd door mediaconcerns maar door netwerken en kleinere startende ondernemers.

Zelf denk ik dat deze vijf scholen niet alleen naast elkaar zullen bestaan, maar ook tot mengvormen zullen leiden (samenwerkingen tussen overheid en concerns, tussen geldschieters en netwerken, etc). De belangrijkste vraag lijkt me in welk tempo ze zich zullen ontwikkelen, welke van de modellen zullen winnen, en welke primair zullen bloeien in de overgangsfase van dit naar een nieuw mediatijdperk.

[update]

Bovenstaande lijst is geen limitatieve opsomming van mogelijke journalistieke verdienmodellen. Hooguit hoofdstromingen in het debat. Een heel bruikbaar verdienmodel bijvoorbeeld is het bestaande: drukken die krant en bezorgen bij abonnees. Daar gaan uitgevers en journalisten nog jaren plezier van hebben (al wordt het langzaam minder).

Een ander model is dat van The Guardian. Zorg dat je de grootste bent, en gratis toegankelijk, en je hebt misschien wel voldoende advertentie-inkomsten.

Stem of voeg toe aan Uitleg over het gebruik van deze icons : Plaatsen/stemmen op eKudos Plaatsen/stemmen op NUjij Plaatsen/stemmen op MSN Reporter Plaatsen/stemmen op Digg Stumble it! Voeg dit artikel toe aan Del.icio.us Voeg toe aan je favorieten op Technorati Voeg toe aan je Google bladwijzers Voeg toe aan je Facebook-profiel Abonneer je op de RSS-feed van deze site Verstuur deze pagina per e-mail via Feedburner Maak een notitie op deze pagina met Fleck

One thought on “Nick Davies en vier andere oplossingen voor de journalistiek

  1. Pingback: RdB Communicatie » Blog Archive » Gaat de iPad de journalistiek redden?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>