Andrew Keen en het beroerde imago van internet

Deugt internet? Niet als we Andrew Keen moeten geloven, de auteur en gemankeerd net-ondernemer volgens wie onze samenleving naar de haaien gaat doordat losgeslagen amateurs zonder smaak of normen kunnen doen en laten wat ze blieft. Keens boek, The Cult of the Amateur, verschijnt dezer dagen.

Het pamflet – want dat zal het zijn – kan rekenen op veel lof. De media worden nu eenmaal gedomineerd door een elite die het maar moeilijk kan verkroppen dat ze concurrentie krijgt van amateurs. Dat een encyclopedie wordt gemaakt door vrijwilligers, dat het nieuws wordt geleverd door burgers, dat iedereen schrijver, muzikant en producer kan zijn.

Die professionals hebben het gemeenlijk niet op de “democratische” kant van het net, op het “arbeideristische”. Dat deel van het net staat in een kwade reuk.

Neem dat bericht over een geplande aanslag in de VS op het vliegveld JFK. De would-be terroristen hadden gebruik gemaakt van informatie op internet, zei het radionieuwsbericht. De suggestie: een schande dat dat zomaar kan. Terwijl de boeven natuurlijk ook gewoon de krant hebben geraadpleegd.

Tegenaanval

Terug naar Andrew Keen. Zijn verhaal komt op een vertrouwd moment, zoals het Ardennenoffensief op een bepaald moment kwam. Vanuit waarschijnlijk kansloze positie wordt een tegenaanval ingezet, waaruit het intense geloof spreekt dat de overwinning nabij is. (En ik bedoel natuurlijk geen enkele andere paralel te trekken dan deze).

Ik begrijp wel iets van de verbijstering en de ongerustheid van Keen, ook al komt hij om me over als een gefrustreerde spijtoptant (je zal maar al je enthousiasme, elan en spaarcenten in het net hebben gestoken en onderuit zijn gegaan toen de sprookjes niet waar bleken te zijn). Ik sluit niet uit dat zijn zorg oprecht is.

Keen, die verwijst naar andere critici als New York Times-columnist Freedman en “Europese schrijvers en romanciers”, ergert zich aan het volkse karakter van het net. Hij voelt zich ongemakkelijk bij de laagdrempeligheid en het egalitaire, bij de massale demonstratie van onnozelheid die nu eenmaal ontstaat als je iedereen de gelegenheid geeft te zeggen wat-ie denkt, of voelt, of meemaakt. “Digitaal narcisme,” noemt Keen het.
Zonder normen en instituties lopen we op het net het risico dat de leugen er met de waarheid vandoor gaat, is een van de mantra’s van Keen, begrijp ik van Larry Lessig, de jurist die zo’n beetje de raadsman is van de p2p-beweging: “What is puzzling about this book is that it purports to be a book attacking the sloppiness, error and ignorance of the Internet, yet it itself is shot through with sloppiness, error and ignorance.

Het wordt de komende weken interessant om te zien wie wat van het boek van Keen gaat vinden. Ik voorspel een waterscheiding tussen oude en nieuwe media. Hieronder zal ik de hoogte- en dieptepunten noemen:

Toronte Star:

But his book’s main value is in the raising of serious issues often overlooked in all the chatter. One such issue is that of time – how we use it. Finding the really good stuff, in literature and music and the arts, has never been an easy task. The “gatekeepers” – publishers, critics, producers and so on – have not always done their job well. But eliminating these gatekeepers, as threatened by the Internet, would make our pursuit of cultural gold even more difficult.

Sunday Times:

“Instead of a dictatorship of experts, we’ll have a dictatorship of idiots,” says Keen, who finds classic signs of totalitarianism in Silicon Valley. “Anyone who disagrees is wrong. These people manifest some of the symptoms of 19th century Russian idealists and utopians, who think that their vision of the world is going to change everything for the better.”

Interessante discussie over hetzelfde onderwerp met The Sleep of Reason en From Contemplative Man to Flickering Man (Nick Carr). En een verhaal, The blog dimmed tide is loosed, van Scott Rosenberg van Salon.

Clay Shirky:

“But even if we stipulate that the book doesn’t do much to separate cause from effect, and has the problems of presentation that often accompany polemic, the core point remains: Keen’s sub-title, “How today’s internet is destroying our culture”, has more than a grain of truth to it, and the only thing those of us who care about the network could do wrong would be to dismiss Keen out of hand. “

Stem of voeg toe aan Uitleg over het gebruik van deze icons : Plaatsen/stemmen op eKudos Plaatsen/stemmen op NUjij Plaatsen/stemmen op MSN Reporter Plaatsen/stemmen op Digg Stumble it! Voeg dit artikel toe aan Del.icio.us Voeg toe aan je favorieten op Technorati Voeg toe aan je Google bladwijzers Voeg toe aan je Facebook-profiel Abonneer je op de RSS-feed van deze site Verstuur deze pagina per e-mail via Feedburner Maak een notitie op deze pagina met Fleck

4 comments

  1. TRS

    “Ik begrijp wel iets van de verbijstering en de ongerustheid van Keen, ook al komt hij om me over als een gefrustreerde spijtoptant (je zal maar al je enthousiasme, elan en spaarcenten in het net hebben gestoken en onderuit zijn gegaan toen de sprookjes niet waar bleken te zijn).”

    Als ik het goed begrijp is Francisco van Jole dus zo’n beetje de Nederlandse Andrew Keen?

  2. erwin blom

    Op Cultuur 2.0 heb ik zijn video-interview gezien. Ik ken de man niet, ik ken zijn boek niet. Maar dit is hoe hij op me over kwam:

    * Hij kiest er bewust voor om tegengeluid te produceren in de hoop een niche voor zijn boek te creeren. Iedereen zegt A? Zeg ik B!

    * Hij is tegen de bedenkers van begrippen als Web 2.0 maar gaat niet fundamenteel in op het fenomeen zelf. Je kunt tegen de marketing zijn, maar onmogelijk ontkennen dat er kracht en importantie in de ontwikkelingen zit (naast gevaren en zwakten).

    Tot zover mijn eerste indruk.

  3. Marco

    Keen heeft zeker een aantal punten die hout snijden maar iha slaat hij de plank behoorlijk mis. Zeker de moeite waard is zijn presentatie @ GoogleTalk afgelopen week.

Plaats commentaar

Je kunt de volgende HTML tags gebruiken:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>