Abonneer!Weblogster Cinner moet 255 euro betalen voor het overnemen van een artikel uit NRC Handelsblad. Freelance journalist Karin de Mik schreef dat twee jaar geleden voor die krant. De Mik laat haar auteursrechtbelangen behartigen door het bureau Cozzmoss, dat de plagiaat ontdekte en prompt een rekening stuurde.
Plagiaat ja. Ook wel diefstal. Zo simpel is het. Die vaststelling maakt het niet minder zuur voor de argeloze Cinner, die zich destijds – claimt ze – van geen kwaad bewust was:
Ben altijd in de veronderstelling geweest dat wijdsverbreid [sic] nieuws uit een krant geciteerd mocht worden zolang de inhoud geen geweld wordt aangedaan (in dit geval de reden dat ik niet geknipt had maar het hele stukje had geciteerd), het niet voor commerciële doeleinden gebruikt wordt of er geen sprake van een gewin is en gebruik gemaakt wordt van een juiste bronvermelding.
Inmiddels begrijpt Cinner dat het zo niet zit. Citeren mag (zoals ik hierboven citeer), maar de Auteurswet verbiedt kopieren. Die wet uit 1912 is behoorlijk verouderd, vooral sinds met het internet de mogelijkheden van digitaal kopieren en verspreiden van informatie enorm zijn toegenomen.
Fascinerend aan het geval-Cinner is haar naiviteit, die wel eens de naiviteit van een hele grote groep webgebruikers zou kunnen zijn. Anders gezegd: het zou me niet verbazen als de meeste – vooral jongere – internetgebruikers geen benul hebben van wat er wel en niet mag, en eigenlijk vinden dat het auteursrecht maar een versteend stukje wetgeving is.
:
Gepost in Blog
