maart 24th, 2008

CozzMozz heeft nog steeds gelijk

Dwaas misverstand rond de social bookmarking-tools die je op steeds meer blogs ziet, en hun betekenis voor het auteursrecht. In een nieuw relletje rond Cozzmozz, het bureau dat illegale kopieerders achter de vodden zit, betoogt nota bene jurist Arnoud Engelfriet dat een auteur zijn exclusieve rechten verliest door zijn publiek met die tools aan te moedigen “de tekst door te prikken via allerlei media”.

Dat klopt niet. Vooropgesteld: ik vind dat Cozzmozz spijkers op laag water zoekt, en wel wat flexibeler zou mogen zijn, maar de Auteurswet geeft het bureau en de journalisten die hun werk beschermen nog steeds gelijk. De aanpak van het bureau is hardvochtig en akelig principieel, maar ik zou niet graag zien dat allerhande teksten nu ineens zonder toestemming van de journalist of uitgever mogen worden overgenomen.

Verandert er iets door die social bookmarking-tools, zoals Arnoud Engelfriet vermoedt (hij houdt, in afwachting van de rechterlijke uitspraak, een slag om de arm):

Als de site zelf mensen aanmoedigt de tekst door te prikken via allerlei media, en er nergens een auteursrechtvoorbehoud staat, dan kun je moeilijk nog volhouden dat die tekst exclusief is en je veel schade lijdt door een herpublicatie. Dat is dan al snel reden voor de rechter om de schadevergoeding te matigen.

Dit is natuurlijk een vergissing. Met die tooltjes geef je je lezers de gelegenheid elders reclame te maken voor jouw verhaal. De vier tools die op BN/De Stem staan, de krant waar het in de nieuwe rel om draait, prikken helemaal niet de complete tekst door, maar slechts een link en een korte inhoudsopgave. Dat geldt voor Delicious, Nu.jij, eKudos en MSN.

Het plaatsen van een link of een link met samenvatting/uittreksel/lead is al heel lang niet hetzelfde als het overnemen van de complete tekst. Was dat niet de essentie van de uitspraak in de zaak tussen PCM en Kranten.com? Het plaatsen van een “aangeklede” link komt neer op citeren, en dat is toegestaan.

Nog dwazer is het tussenvoegsel in het stuk van - de overigens zeer door mij gewaardeerde - Arnoud Engelfriet waarin hij lijkt te suggereren dat er een expliciete
claim nodig is, een auteursrechtenvoorbehoud, om te voorkomen dat je als auteur je rechten verliest. Dat is per se niet zo. “Auteursrecht” ontstaat op het moment van maken. Daar is geen claim voor nodig.

Overigens blijft het interessant om te zien wat de rechter hiervan vindt. Als zelfs Engelfriet al verdwaalt in het donkere bos van de tags en de links, tot welke uitspraken komt dan een gewone rechter met misschien wat minder benul van de finesses van internet?

Stem of voeg toe aan Uitleg over het gebruik van deze icons : Plaatsen/stemmen op eKudos Plaatsen/stemmen op NUjij Plaatsen/stemmen op MSN Reporter Plaatsen/stemmen op Digg Stumble it! Voeg dit artikel toe aan Del.icio.us Voeg toe aan je favorieten op Technorati Voeg toe aan je Google bladwijzers Voeg toe aan je Facebook-profiel Abonneer je op de RSS-feed van deze site Verstuur deze pagina per e-mail via Feedburner Maak een notitie op deze pagina met Fleck

Gepost in Ethiek

Volg commentaar op deze post in de commentaar RSS 2.0 feed. Reageer, of trackback.

19 Responses to “CozzMozz heeft nog steeds gelijk”

  1. Arnoud Engelfriet:

    Henk, het ging mij om het vermeende verlies van exclusiviteit. Cozzmoss claimt namelijk niet alleen gederfde inkomsten als schade maar aantasting van het exclusieve karakter van de publicatie. Zie Marketingfacts: “dat Joffrey de exclusiviteit van haar artikel heeft aangetast waardoor het moeilijker verkoopbaar is geworden” En dat gaat mij echt te ver.

    Ik heb het dus niet over wat de auteursrecht noemt de ‘exclusieve rechten van de auteur’. Jouw reactie lijkt daar vanuit te gaan.

    Je auteursrechten heb je en houd je, maar als je op deze manier je werk publiceert, kun je moeilijk nog zeggen dat de exclusiviteit van de publicatie wordt geschonden. Toch?

    Ook mijn opmerking over het auteursrechtenvoorbehoud moet je in dat kader lezen. Je verliest je rechten niet, maar je hecht kennelijk ook weinig waarde aan je auteursrecht. Bij iemand die teksten exclusief aan 1 afnemer verkoopt zou ik dit gedrag niet verwachten.

    Arnoud

  2. Marco Raaphorst:

    Ben het dus helemaal met Arnoud eens. Als je die sociale tools eronder zet dan forceer je dus dat het werk gekopieerd wordt en dat staat los van het feit dat jij auteur blijft en altijd zal blijven. Het geeft alleen maar aan: verspreid dit werk. Kopieer mijn werk!

    Als je tegen verspreiding bent dan moet je het niet op internet loslaten. Bovendien geldt dit voor kranten net zo. Bedrijven maken intern kopietjes of maken scans voor medewerkers. CozzMozz heeft nog wel wat werk te doen…

    En buiten dat vind ik het heel laf van CozzMozz dat ze zo’n kleintje aanpakt.

    Plagiaat plegen vind ik wel een slechte zaak, maar iemand die een tekst van een ander aan zijn lezers toont, wat kan daar nou mis mee zijn?

    Internet, het wordt tijd dat er eens zinvolle discussies over copyright gevoerd worden! Maar daar gaat het hier niet over, de auteur is nog steeds in het bezit bij zijn/haar rechten. Punt.

  3. Henk Blanken:

    @Marco en Arnoud: Ik begrijp echt niet dat jullie het verspreiden van links, verwijzingen dus naar onderliggende content, gelijkstellen aan het verspreiden van die content zelf (met excuus voor dat rare woord content). Als ik reclame maak voor een boek door een advertentie te plaatsen in een krant, doe ik daarmee toch niets af aan de exclusiviteit van dat boek zelf? Als ik heel veel lezers probeer te werven door mijn boek op zoveel mogelijk plaatsen te koop aan te bieden, verliest dat boek toch niet aan exclusiviteit?

    Het zou anders zijn wanneer via die social bookmarking-tools automatisch het hele artikel werd gekopieerd en verspreid. Maar dat is niet het geval (ik heb t nog maar s gecontroleerd).

    Net als bij de vorige rel rond Cozzmozz moet mij ook hier van ‘t hart dat dit standpunt uiteraard niet wil zeggen dat ik de handelwijze van Cozzmozz goedkeur in morele zin: het mag van mij best een onsje minder hardvochtig. Maar de auteurswet geldt nu eenmaal nog steeds; dat erkennen jullie beide ook.

    Interessant is natuurlijk de vraag die telkens weer bovenkomt: hoe zou het auteursrecht moeten veranderen wil het over een jaar of wat nog begrepen worden door de internetgeneratie?

  4. Arnoud Engelfriet:

    @Henk: dat doe ik niet. Waar het mij om gaat is dat iemand het artikel op een website als BN/De Stem zet met daaronder allemaal icoontjes om het artikel overal te pluggen en (geheel of gedeeltelijk) via sociale sites door te prikken. Zonder zelfs maar een auteursrechtvoorbehoud.

    Natuurlijk mag integraal kopiëren dan nog steeds niet. Maar bij zo’n publicatie zie ik werkelijk niet hoe je te goeder trouw kunt zeggen dat de “exclusiviteit van je werk is aangetast”.

    En je hebt gelijk, het gaat om die fundamentele vraag. Persoonlijk zie ik weinig heil in het huidige model van auteursrecht voor tekst. Mijn opvatting is: kopieer maar raak, zolang je mijn naam maar goed spelt.

    Natuurlijk werkt die opvatting niet voor mensen die leven van het schrijven van tekst. Maar misschien moeten die dan een andere bron van inkomsten zoeken? De stoker had ook pech toen de elektrische trein werd ingevoerd.

    Bovendien houd je nog steeds het feit dat je je kunt laten betalen voor het schrijven van de gewenste content. Ik blog over wat ik leuk vind, en dat is niet altijd iets waar een uitgever op zit te wachten. Maar wil je dat ik iets schrijf dat jij nodig hebt, dan kun je me betalen of wachten tot ik dat toevallig tegenkom.

  5. Henk Blanken:

    @Arnoud: Nu word je al preciezer. Je schrijft dat de icoontjes zijn bedoeld om het artikel te pluggen. Dat klopt. Je vergist je tussen je haakjes met de toevoeging “geheel of gedeeltelijk”. Gedeeltelijk overnemen mag wel van de auteurswet (citaatrecht), maar geheel overnemen mag niet, juist omdat het de exclusiviteit van het artikel aantast.

    Ik heb altijd het Amerikaanse begrip van “fair use” meer bruikbaar gevonden dan het Nederlandse, en - meen ik - ook elders in Europa gebruikte citaatrecht. Het Amerikaanse copyright geeft veel meer ruimte aan overname van content. Die wordt telkens getoetst aan de redelijkheid, de fairheid naar twee kanten, naar de maker en de overnemer.

    Maar misschien zijn wij het wel zo oneens omdat jij het begrip exclusiviteit anders uitlegt dan ik doe. Het wil volgens mij niet zeggen dat een artikel van een hogere morele orde is, of extreem duur, of maar op een enkele plek te vinden is. Het wil slechts zeggen dat de auteursrechthebbende kan bepalen dat een partij, in dit geval BN/De Stem, het exclusieve recht, het alleenrecht dus, heeft op publicatie van het hele artikel. Dat die partij zelf besluit reclame te maken voor dat artikel, door middel van social bookmarking-tools waarmee op andere sites hyperlinks terecht komen die lezers stimuleren naar BN/De Stem te surfen, doet aan de exclusiviteit niks af.

    En overigens kies ik er nog steeds voor mijn artikelen op dit blog niet te publiceren onder een cc-licentie. Dat is een wat ouderwetserige houding, ik weet het. Ik kies daarvoor omdat ik op dit blog in het openbaar probeer boeken te schrijven. Weinig van wat ik opschrijf is “af”, het is work in progress. Over dat werk houd ik graag de controle. Maar vooruit: wellicht verander ik binnenkort van gedachten over die cc-licentie.

  6. CiNNeR:

    Toch gaat het zeker niet alleen om de vraag of de auteurswet herzien zou moeten worden op deze tijden, het gaat er tevens om of het terecht is dat buro’s geld wensen te verdienen op auteursrechtschendingen en daarbij zelf schadevergoedingen bepalen. Jij kan om principiele redenen wel op het ateursrecht blijven zitten, maar denk je werkelijk dat de actie van weerspiegeling Irene van den Berg 1050 euro of meer heeft gekost? Ik denk in elk geval van niet. Ik denk dat het puur een manier is om inkomen te genereren. Deze keer over de rug van iemand die 20 bezoekers per maand van gemiddeld tien seconden per bezoek tegemoet mocht zien. En die vanzelfsprekend nog geen tien cent heeft verdiend aan het copieren van een krantenartikel.

    Wat dat betreft is jouw opvatting over exclusiviteit weinig terzake doende in de deze Henk. Irene van den Berg geeft immers aan financiele schade over te houden omdat het artikel nu aan exclusiviteit ingeboet zou hebben en vooral: door toedoen van weerspiegeling zij haar artikel niet verder zou kunnen verkopen. In die redenering raakt dat standpunt kant nog wal: het artikel blijft immers online staan voor iedereen om te zien en mag met de bookmark-tools overal doorgeprikt worden op harvest-sites. Het is niet exclusief in de zin dat het moeilijk te vinden of te lezen is, niemand hoeft er voor te betalen om het te lezen, het is op geen enkele manier afgeschermd. Toch is dat wat zij voor de rechter meent hard te kunnen maken en is dat precies wat Arnoud betwijfeld. Bovendien heeft BN/De Stem met deze zaak niets te maken. Sterker, in de ANGO zaak had deze krant én toestemming gegegeven voor overname én heeft zij later aangegeven het niet eens te zijn met de wijze waarop cozzmoss werkt.

    Met alle respect valt het mij wel op dat je soms enige overdrijving of misinterpretaties in je artikelen op je log geeft. “Dat een auteur zijn exclusieve rechten verliest door zijn publiek met die tools aan te moedigen “de tekst door te prikken via allerlei media”.” en “(…) waarin hij lijkt te suggereren dat er een expliciete
    claim nodig is, een auteursrechtenvoorbehoud, om te voorkomen dat je als auteur je rechten verliest” is niet bepaald wat Arnoud schreef, beweerde of zelfs maar suggereerde. Sterker, hij geeft heel duidelijk weer dat in de bookmark-tools voor een rechter reden ziet de toekenning van eventuele schadevergoeding te minderen. In mijn geval beschuldigde je me de eerste dagen van plagiaat.

    We gaan er allemaal niet dood van, maar het valt me wat tegen dat iemand die tracht op detail een discussie te voeren, het zelf niet zo nauw neemt met de details om de discussie aan te zwengelen.

  7. Marco Raaphorst:

    @Henk: Waarom mag linken wel en het artikel overnemen niet? Als iemand de tekst via copy & paste in een mailtje gebruikt en doorstuurt naar vrienden dan mag dat wel voor privé gebruik, maar bij bedrijven wordt dat ook gedaan en zonder te vragen. Zij lezen gewoon en als ze het belangrijk vinden geven ze het door, of het hele verhaal, of via de link, zo van: lees dit eens.

    Ik kan mij er wel iets bij voorstellen dat mensen liever een link willen dan de content laten overnemen. Maar ik kan dat van de auteur niet goed begrijpen, wel van een commerciële website die wil dat het stuk op die specifieke website gelezen wordt in de hoop dat de aandacht van de lezer richting advertenties gaat. Maar voor een auteur geldt toch alleen: lees mijn stuk! Lijkt mij. En een link kan daarin een tussenstap gaan vormen, een blokkade opwerpen, waardoor minder mensen het gaan lezen. Ik denk altijd: biedt het gelijk aan op de plek waar iemand is. Let wel: nooit klikken mensen op alle links in een artikel, dus zal jouw artikel minder gelezen worden als de link-tussenstop er tussen zit. Ja, wat is het doel? Lezen of geklik op advertenties, of iets anders?

    Je kunt Creative Commons gaan gebruiken. Je kunt ook voorkomen dat er geen afgeleide werken ontstaan, hoewel het juist verrassende dingen kan opleveren als je het wel doet. Want herbewerkingen, remixen, levert soms onverwachte dingen op.

    Zo schreef Erno Mijland onlangs een tekst, Peper. Ik maakte een stuk muziek op basis van die tekst en Huub Koch maakte daar weer een video van. En dat leverde een enorme boel aandacht op. De video op Dailymotion heeft nu al 2115 views. Check:
    http://www.marcoraaphorst.nl/2008/03/20/peper-de-movie/

    En Creative Commons gebruik jij natuurlijk ook op het moment dat je een stuk voor De Nieuwe Reporter schrijft. Ik vind dat van DNR een goeie en logische keuze.

  8. Henk Blanken:

    @Cinner: Ik vind de aanpak van Cozzmozz net zo hardvochtig en smakeloos als jij. Het getuigt van geen enkel gevoel voor de cultuur van internet en doet me denken aan die boze buurman van vroeger bij wie je je bal per ongeluk in de tuin schopte. Dat mag niet, maar om die bal nou meteen lek te steken…

    Dat doet allemaal niets af aan de juridische situatie, denk ik. De claim van Cozzmozz is niet ongebruikelijk hoog in de media, dwz: als een medium een foto of een tekst gebruikt zonder toestemming van de rechthebbende, leidt dat geregeld tot een claim als die van Cozzmozz. Zulke claims zijn ook wel door de rechter toegewezen.

    Wat in dit geval stoort, is dat de site die “in overtreding” was, nauwelijks een medium genoemd kan worden. Het is maar een hele kleine site, immers. De vraag is of de rechter dat gaat meewegen.

    Over die exclusiviteit nog dit: zoals ik Arnoud al zei, hebben we het denk ik over twee verschillende dingen. Ik denk dat Cozzmozz in juridische zin een beroep doet op exclusiviteit. Dat wil zeggen dat de auteur kan bepalen waar een stuk mag worden gepubliceerd, het exclusieve recht kan verlenen dus.

    Dat het door iedereen gratis kan worden gelezen, maakt niet uit. Het gaat erom in de Auteurswet dat de auteur bepaalt onder welke voorwaarden dat gebeurt. Zo zit de wet nu eenmaal in elkaar. En ja, ik zie het er ook van komen dat die wet wordt aangepast aan de cultuur van internet.

    Dat ik je beschuldigde van plagiaat, en niet alleen van diefstal, was een fout. Die heb ik een tijdje terug gecorrigeerd met een doorhaling. Ik laat me graag op meer detailfouten wijzen.

  9. Henk Blanken:

    @Marco: De manier waarop veel bedrijven met copy&paste misbruik maken van beschermd materiaal is velen, ook mij, een doorn in het oog. Gelukkig zijn er de afgelopen jaren allerlei initiatieven geweest om het gebruik van die teksten te vergoeden. Denk bijvoorbeeld aan de knipselkranten die ministeries samenstellen; ik vind dat die best een redelijke vergoeding kunnen betalen voor het feit dat ze maar twee kranten kopen, en die selectief onder de kopieermachine leggen. Gelukkig vinden die ministeries dat zelf ook.

    Ik snap heel goed dat jij net als duizenden andere mensen op internet andere prioriteiten hebt. Je wilt vooral gelezen worden en als je stuk in zijn geheel wordt overgenomen, is dat alleen maar mooi. Met die houding is niks mis; de creative commons-licentie heeft er zelfs een juridisch kader voor gemaakt.

    Maar dat doet allemaal nog steeds niets af aan het feit dat de Nederlandse wet nog steeds de auteurswet kent, waarin het recht om te bepalen wat er met een tekst of foto gebeurt bij de auteur ligt. Je kunt aandringen op aanpassing van de wet, of vinden dat die niet zo hardvochtig moet worden toegepast, maar je kunt m niet ontkennen. Daar is ook een goede reden voor. Stel dat we in Nederland de auteurswet zouden aanpassen, dan zouden we er in een zorgvuldige procedure wel voor zorgen dat er een nieuwe balans zou ontstaan tussen de vrijheid om dingen over te nemen en de rechten van “makers”. Die zorgvuldige procedure, dat systeem van cheques en balances, zou ik niet graag overslaan.

    Ja, op DNR schikken we ons allemaal naar de cc-licentie. Dat weet ik. Maar ook dat is weer mijn keuze.

  10. Jolie:

    Henk, hier mijn reactie, die ik op Arnouds site geschreven heb.

    Wat reageert Henk Blanken hier furieus op zeg, dat had ik niet van hem, in al zijn redelijkheid, verwacht :-}

    Ik ga niemand verlinken, (lett. en fig ;-}) maar ik lees toch ECHT compleet overgenomen nieuwsberichten op allerlei sites.

    Hoe die ikonen, sociale tools, printper-mail-doorstuur-opties ook bedoeld zijn, ongetwijfeld 100% binnen de grenzen van de wet, mensen (en nee, niet ikzelf) ervaren het kennelijk in de praktijk als “Oh, het mag.” Zelf ontvang ik ook regelmatig complete artikelen, per email doorgestuurd. Op de Cozzmoss-site staat ook een doorstuur-maillink. Die ga ik niet testen, maar lijdt Cozzmoss daar dan geen exclusiviteits-schade aan?

    Natuurlijk heeft de auteur het auteursrecht, of hij er nu © onderzet of niet. Vergelijk het met huisvredebreuk. Dat is ook verboden, maar zodra je geen hek om je hoektuin zet, zullen er al snel mensen over je erf lopen. Veel mensen denken default niet na: ze hebben haast. Zo is het ook op het web.

    Vandaar, dat ik die “verkeerde indruk-wekkende-ikoontjes” genoemd heb. En daarmee Arnoud kennelijk heelemaal op het verkeerde been heb gezet. Voorzover dat mogelijk is voor een dwerg als ik natuurlijk ;-)

  11. Henk Blanken:

    @Jolie: Dat er op internet vrolijk van alles wordt gekopieerd, wil niet zeggen dat het ook mag van de wet. Dat we met zijn allen de wet zo slecht kennen, betekent evenmin dat iets is toegestaan zolang je niet van het tegendeel op de hoogte bent. Ik vind niet dat je die onnozelheid moet belonen door illegaal kopieren maar te billijken. Die iconen worden er volgens mij met de haren bijgesleept om een punt te maken dat er niet is: ze brengen een verwijzing aan, een link, en maken geen kopie van het origineel. Wie dat niet ziet, doet zich naiever voor dan goed is. En natuurlijk weten we allemaal best dat een kopie voor eigen gebruik weer wel is toegestaan; zo moet je ook de mailto-optie zien.

    Ik bedoel maar: laten we vooral debatteren over het auteursrecht en hoe die stokoude wet moet worden herzien, maar doe nou niet alsof we van de prins geen kwaad weten en voor het eerst sinds het bestaan van internet moeten nadenken over hyperlinks en eigendomsrecht.

  12. Jolie:

    Dat (het mag) beweer ik ook nèrgens hoor Henk, nog nooit gedaan.

    Jij en ik zitten misschien 12, 13, 15 jaar op het web. Voor ons is het allemaal helder. Je moet de naiviteit, noem het onnozelheid van oprecht geinteresseerden niet onderschatten. (ik heb er les in gegeven, je staat versteld van het gebrek aan wetskennis.) Daarom moeten ©-clausules er gewoon onderstaan. Dat is bij BNdeStem niet het geval, de ©-informatie is erg onduidelijk.

    Jij en ik denken niet “voor het eerst na over hyperlinks.” Maar heel veel andere webbezoekers wel. Het is nogal elitair om van anderen dezelfde kennis te verwachten als je zelf hebt.

    Goed omgaan met de huidige auteurswet vereist allereerst dat je er helder bekendheid aan geeft. De eventuele veranderingen is punt twee.

  13. Henk Blanken:

    Ik onderschat die onnozelheid niet. Als je mij zou vragen wat er nog meer in de Grondwet staat naast artikel 1 en 7 moet ik je het antwoord ook schuldig blijven. Jij en de anderen hebben gelijk dat dat natuurlijk het echte probleem is. Door internet zijn we sommige dingen zo vanzelfsprekend gaan vinden (copy-paste bijvoorbeeld) dat er zachtjesaan geen houwen meer aan is. Dat is precies waarom we na moeten denken over aanpassing van de wet. Maar zolang het nog niet zover is, heb ik er geen moeite mee de bestaande wet te verdedigen.

  14. CiNNeR:

    @Henk: Het doet mij amper denken aan de boze buurman die overdreven reageert op een bal in de tuin. Het doet me denken aan keiharde zakenmensen die gaten in de markt proberen te vinden. daarom vind ik ook dat de discussie telkens mank gaat lopen. Je speert je volledig op het feit dat er een wet is en dat wat we er ook van vinden, een wet nageleefd dient te worden. Maar in deze gevallen gaat het niet om idealisten die de wet nageleefd willen zien, het gaat om zakenmensen die geld willen verdienen. Cozzmoss propageert het zelfs op hun site en hadden onlangs een reclame stunt: breng een collega aan die twintig werken overgeeft en verdien 200 euro! Dat heeft toch niets met auteursrechten of verbolgen gevoelens meer te maken.

    De bookmarkicoontjes dragen mijns inziens niet bij aan het idee dat het de bedoeling is dat mensen de wet kennen en naleven of de auteur respecteren maar dat mensen het verkeerde idee krijgen. De argeloze lezer ziet een krantenartikel wat vrij verkrijgbaar is en blijft, zonder dat er betaling of zelfs maar registratie nodig is. En daarbij een stuk of wat vrolijke icoontjes - nota bene uit de weblogwereld - bedoeld om zoveel mogelijk te verspreiden. Het geheel ademt geen enkele exclusiviteit uit, het roept ‘verspreid mij, de wereld mag het lezen’. Op het moment dat dat dan gebeurd, staat cozzmoss daar met een factuur aan de deur. Opnieuw, dat oogt niet als een mens wat principes en idealen verdedigd, dat oogt als een mens wat veel geld wil verdienen waarbij het weinig uitmaakt hoe.

    Denk dat dat wel degelijk raakt aan gedane claims en de juridische situatie. De claim van cozzmoss is immers alleen niet ongebruikelijk hoog als het gaat om enorme bedrijven met wintsoogmerk die de wet niet naleven, eerdere uitspraken gaan niet over logjes met twintig bezoekers van elk tien seconden.

    “Over die exclusiviteit nog dit: zoals ik Arnoud al zei, hebben we het denk ik over twee verschillende dingen. Ik denk dat Cozzmozz in juridische zin een beroep doet op exclusiviteit. Dat wil zeggen dat de auteur kan bepalen waar een stuk mag worden gepubliceerd, het exclusieve recht kan verlenen dus.”

    Ik denk dat dat de officiele versie is ja. Maar dat die versie niet onderbouwd wordt door de media die van den Berg uitkiest om op te publiceren. Het is frappant van hoeveel middelen zij gebruik maakt, die zij tevens bestrijd en dat haar artikelen zelden tot nooit te vinden zullen zijn op nieuwssites die registratie of lidmaatschap vereisen. Het is frappant hoe zij zich richt op geld en de kleine overtreder zonder eens een krant aan te schrijven dat die een verkeerde indruk geven en hun freelancers beroerd beschermen. Nog frappanter dat zij dat ook niet doet op haar eigen media die talrijk zijn. Ook daar richt ze zich op de kleine overtreder en de grote bedragen.

    “Dat het door iedereen gratis kan worden gelezen, maakt niet uit. Het gaat erom in de Auteurswet dat de auteur bepaalt onder welke voorwaarden dat gebeurt. Zo zit de wet nu eenmaal in elkaar. En ja, ik zie het er ook van komen dat die wet wordt aangepast aan de cultuur van internet.”

    Het maakt in rechtspraak wel degelijk uit. Kopieren van een boek wat alleen voor dertig euro in de winkel te koop ligt zal veel zwaarder gewogen worden dan het kopieren van een nieuwsartikel wat vrij verkrijgbaar is op verschillende plekken en gestimuleerd wordt vooral maar te verspreiden.

    “Dat ik je beschuldigde van plagiaat, en niet alleen van diefstal, was een fout. Die heb ik een tijdje terug gecorrigeerd met een doorhaling. Ik laat me graag op meer detailfouten wijzen.”

    Het is meer een algemeen gevoel dat je een verhaal nogal zwart-wit opneemt om daarna in de reacties wat bij te stellen. Ik kan me niet voorstellen dat je van Arnoud Engelfriet hebt gedacht dat hij beweerde dat een auteur zijn recht verliest door bookmark icoontjes. Dat zegt hij niet en hij suggereert het niet. Opvallend omdat je in verband met de auteurswet zeer secuur let op de wet en details.

  15. Henk Blanken:

    @Cinner: Wat jij zwart-wit noemt, vind ik hooguit realistisch. Die auteurswet is er nu eenmaal en een rechter zal zich erop baseren. En nee, ik ben niet gelukkig met de uitwerking ervan in dit specifieke geval, of in jouw geval.

    Arnoud zei in zijn post wel degelijk dat die icoontjes suggereren dat je een artikel “geheel of gedeeltelijk” kunt overnemen, met andere woorden: dat je als auteur je auteursrecht lijkt te verspelen door die icoontjes te plaatsen.

    Ik heb in mijn post slechts willen beweren dat dat onzin is, vanuit juridisch perspectief. Maar ik snap heel goed dat krantenlezers dat niet snappen, niet weten en niet kunnen navoelen.

  16. Jolie:

    @Henk, het is vaak een beetje vloeken in de kerk, maar ik heb eigenlijk niet zo heel veel bezwaar tegen de bestaande auteurswet: CC of copyleft gebruik ik niet, bijvoorbeeld. Al zou ik het fair-use-beginsel graag aan de wet toegevoegd zien.

    Dan zou er waarschijnlijk minder ruimte zijn voor mensen die hun werkwijze van Volkert van der G. lijken te hebben afgekeken: met een loep zoeken naar mazen in de wet om een boertje dat een regeltje overtreedt weg te procederen. En dat was dan tenminste nog uit een vorm van idealisme, dit is geloof ik puur geldelijk gewin (al meent Van den Berg vast zelf dat ze met een Moreel-verheven-principe-kwestie bezig is, stel ik me zo voor.)

  17. CiNNeR:

    @Henk:
    Met benoemen van zwart-wit weergeven, doelde ik op hoe je de posting weergeeft. Je trekt zelf een extremere conclusie over een stuk en geeft dat weer alsof dat zo gesteld is.

    En nogmaals, Arnoud zei niet dat een auteur zijn auteursrecht zou verspelen en suggereerde dat ook niet. Letterlijk zegt Arnoud immers:
    “Met die knopjes voor ‘social bookmarking‘-links moedigt BN/De Stem haar lezers aan om het artikel op allerlei manieren elders te promoten. De content komt zo op sites als NUjij, eKudos en het Amerikaanse del.icio.us. Als de site zelf mensen aanmoedigt de tekst door te prikken via allerlei media, en er nergens een auteursrechtvoorbehoud staat, dan kun je moeilijk nog volhouden dat die tekst exclusief is en je veel schade lijdt door een herpublicatie. Dat is dan al snel reden voor de rechter om de schadevergoeding te matigen.

  18. Bart Brouwers:

    Bij toeval liep ik deze week weer eens tegen Seneca aan. En wat bleek? Seneca was een blogger. Om allerlei redenen, zie http://www.spitsnieuws.nl/archives/opinie/2008/05/sptsblog_mijd_de_massa.html
    Maar wat hem zeker ook tot een typische blogger maakte, is zijn afkeer van copyrights. Seneca citeerde alles en iedereen zonder zich al te veel zorgen te maken over een bronvermelding. Integendeel, hij vond dat “de waarheid van iedereen is” en dat het er niet toe doet wie het zegt, maar alleen wat er gezegd wordt. “Al wat door wie dan ook terecht gezegd is, is van mij.” Ik denk dan ook dat de uitvinding van de creative commons aan Seneca moet worden toegeschreven.

  19. Carola:

    Aan Arnoud heb je ook niet veel, want hij verwijst iedereen die hem mailt naar een advocaat en schrijft zelf niets.

Reageer

XHTML: Gebruik van deze tags mag <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>