Internet en de media ondermijnen de wetenschap, beweert Roel Coutinho in zijn Machiavelli-lezing, vandaag bekort afgedrukt in de Volkskrant. Wetenschappers, vat ik de hoogleraar epidemiologie even samen, worden tegengesproken door allerhande amateurs die maar wat roepen en door hele of halve deskundigen die zonder grondig onderzoek hun ongefundeerde opvattingen in de media mogen rondtoeteren.

Wat moet de journalistiek? Dat is de vraag in dit zesde en laatste deel van een serie over de informatiecrisis. Die reeks begon met de bewering dat information overload een mythe is, en liep uit op de conclusie dat we samen alles kunnen weten, maar te weinig sámen weten. Onze aandacht versnippert, net als de massamedia. Laatste deel van een serie.

Samen weten we onwaarschijnlijk veel, maar we weten te weinig samen. Dat is een gevolg van de versnippering van de massamedia. Het “informatiegat” wordt niet opgevuld door nieuwe media – die zijn goed in iets anders. Van het gevolg – een samenleving zonder samenhang – zou minister Plasterk wakker moeten liggen. Deel 5 van een serie.

We gaan niet ten onder aan information overload, dat is een mythe. Eerder is er een informatiegat: we kunnen per individu alles weten, en als het echt belangrijk is kijken we allemaal naar CNN. Maar tussen die uitersten ontbreekt het midden. Te weinig weten we samen. Deel 4 van een serie over information overload: Clay Shirky en filter failure.

Onze cultuur wordt niet bedreigd door een overdaad aan informatie, maar door een informatiecrisis. We kunnen alles weten, maar te weinig mensen weten tegelijk hetzelfde. En met samen iets weten beginnen burgerschap en democratie.

Dat de wereld aan information overload ten onder gaat, is een mythe. We genereren met z’n allen weliswaar steeds meer data, maar ontwikkelen ondertussen ook de trucs en tools om ermee om te gaan. De meeste informatie op internet wordt door bijna niemand gezien. (deel II)

We hebben eerder last van te weinig dan van te veel informatie. Het is waar dat we steeds meer data produceren, miljarden en miljarden megabytes, maar dat we lijden aan information overload is een mythe. Jongeren hoor je er nooit over klagen. (deel I)