Nieuws is geen nieuws meer

17 april 2005 Geen categorie 0

Vijftig hoofdredacteuren van kranten, tijdschriften en autovisuele media bijeen in Den Haag – samen de volmaakte illustratie van het misverstand dat nieuws heet. Meer of ietsje minder radeloos zijn ze op zoek naar het antwoord op de mediarevolutie, op weglopende lezers en de opkomend internet. Geen van allen weet hoe het moet. Dus rechten ze hun rug. Kom op. Niet zo somber. Praat elkaar niet nog meer ellende aan.

(Tussen haakjes: wie onderstaande niet van mij aanneemt, leze Rupert Murdoch: – een langzaam ladend maar angstaanjagend verhaal. En zie voor commentaar Yelvington)

Ik was bij de jaarvergadering van het Genootschap van Hoofdredacteuren, vrijdag in Den Haag. En het recept voor gezondmaking van het krantenbedrijf heb ik ook niet. Wel weet ik dat we als dagbladmakers langzamerhand niet meer uit de voeten kunnen met onze definitie van nieuws. Vooral niet omdat onze lezers dezelfde brakke definitie hanteren.

Nieuws voor ons, voor onze redacties en voor onze lezers is altijd het laatste nieuws, het nieuws dat net gebeurd is, teletekstpagina 101. Nieuws is waar je van opkijkt, omdat je het nog niet wist, of omdat je de impact er van nog niet had meegekregen. Het is nieuws in engere zin, volgens de romantische gleufhoedendefinitie, het is breaking news, het is wat er op de radio is, het is the hearth of the matter het is nieuw nieuws.

In tijden van internet wordt dat nieuws gratis. Daar helpt geen moedertje lief aan. Het is overal, alomtegenwoordig, er is te veel van.

Wij, dagbladen, vinden het niettemin nog steeds onze core business. We kunnen ons niet voorstellen dat we kranten zouden maken zonder dat nieuws. Zonder de twee- en driekolommers waarin we, onder het prevelen van allerlei paper-of-record-bezweringen, pagina na pagina het nieuws oplepelen dat iedereen al bijna 24 uur kent, en naar de details waarvan inmiddels geen ziel meer snakt.

Het misverstand dat nieuws heet gaat dieper. Want onze lezers vinden ook dat wij dat laatste nieuws moeten brengen. Ook zij vinden het raar als we het niet doen. Met dien verstande dat ze op hun klompen aanvoelen dat dat nieuws geen waarde meer heeft. Ze wisten het al, stellen vast dat hun krant saai is, krijgen de kwartaalrekening en zeggen op. Onder het prevelen van allerlei bezweringen.

Wat dagbladen moeten doen, is andere dagbladen maken. En dat uitleggen. Meer achtergronden, meer opinie, meer verleuking (al is Peter ter Horst van de Haagsche Courant het daar niet mee eens). En vooral meer eigen nieuws. Tegels lichten die gelicht moeten worden. Onderzoeksjournalistiek die ertoe doet, en kranten weer relevant maakt.

En dat ouderwetse nieuws dan? Dat brengen we niet, of hooguit in korte berichten onder het kopje: Wat U al Wist.