Die linkse rakkers van de pers

Geamuseerd vanochtend in de Volkskrant gelezen dat Balkenende en maten volgens eigen onderzoek een potje hebben gemaakt van de ja-campagne voor de Europese grondwet. Niet omdat ik dat gevoel ook al had, maar omdat de premier en zijn kabinet weinig bespaard blijft.

Dat dit onderzoek via een doodgewone WOB-procedure in de openbaarheid komt, is even pijnlijk als de resultaten zelf. Het laat zien hoe mateloos onhandig, naief en onbegrepen deze coalitie is. Het toont ook aan hoe onbegrijpelijk weinig Balkenende van zijn kiezers begrijpt, laat staan van al diegenen die hem allang niet meer pruimen.

Ik weet het, dit is rabiaat linkse praat van een vooringenomen journalist uit een progressief nest – zo althans kijkt het kabinet tegen de pers aan. NOVA is lullig links als het de premier op de hak neemt, de kranten zijn links omdat journalisten in meerderheid links stemmen, waarschijnlijk is de radio links omdat de aan-knop links zit.

Dit gekissebis tussen het politieke establishment en de media, nu even vooral de Hilversumse media, vanwege de frontale aanval van Medy van der Laan, zit mij niet lekker. Omdat het debatje geen enkel niveau heeft, maar vooral omdat het rechtse kamp – want dat is het – zijn eigen gelijk verkwanselt.

In de grond is de journalistiek inderdaad links, progressief, tamelijk optimistisch en overtuigd van de verbeterbaarheid van de mens. Maar het is flauwekul om die houding te betitetelen als vooringenomen. Zoals het ook aperte nonsens is te beweren (zoals HP/De Tijd-hoofdredacteur Henk Steenhuis doet) dat de Nederlandse media nooit pleiten voor de vrije markt of geen enkel oog hebben voor de heilzame aanwezigheid van de VS in Irak (aldus een samenvatting van Sanne ten Hoove in de Volkskrant).

Arendo Joustra in Elsevier is het vleesgeworden pleidooi voor de vrije markt. Arie Elshout in de Volkskrant heeft meer oog voor Amerikaanse belangen en perspectief dan veel lezers van hem verdragen. En menige regionale krant heeft een behoorlijk open vizier voor wat het volk wil, als het volk wat wil.

Het stoort te meer omdat de intense domheid die het ruzietje tussen Den Haag en pers overheerst, zo weinig recht doet aan wat er ondertussen ook aan de hand is. Ik heb er eerder op gewezen: typisch voor de nieuwe media, misschien niet overal maar wel in Nederland en de VS, is het fenomeen dat rechtse groepen en rechtse indivduen er het meest enthousiast gebruik van maken.

Dat zegt iets over de behoefte die er kennelijk was; conservatief Nederland vond dat het niet werd gehoord (en hier klinkt inderdaad een echo van de Fortuyn-revolte). En het zegt iets over het misverstand dat inderdaad lang heeft bestaan tussen de media en de massa. Die media waren veel vooruitstrevender dan de behoudende massa.

Ik ben benieuwd naar nieuwe inzichten, naar sociologen die dit misverstand kunnen plaatsen, en die kunnen inschatten wat nieuwe media, wat weblogs voor effect zullen hebben.

Reacties zijn gesloten.