De lollificatie en het einde van de verontwaardiging

Wat hebben de lollificatie van de media, de verleuking en verkleutering van het nieuws, te maken met het einde van de verontwaardiging, zoals HJ Schoo die op de korrel nam in de Volkskrant? Waarom zijn de media steeds platter, oppervlakkiger en banaler geworden terwijl het publiek hoger opgeleid raakte dan ooit?

En waarom hebben diezelfde media, waarvan het persvolk mentaal grotendeels nota bene wortelt in de bevlogen jaren zestig en zeventig, zich ondertussen een houding van opperste afstandelijkheid aangemeten?

En hoe – ten derde en ten slotte – komt het toch dat de wereld steeds kleiner maar de leugen steeds groter is geworden, dat 24-uurstelevisie van CNN ons de massamoord van Beslan live bij het ontbijt brengt, maar dat het publiek steeds minder lijkt te malen om wat waar is, en wat fictie?

Dit wordt het tweede hoofdstuk van Popup, het boek dat Mark Deuze en Henk Blanken online schrijven op MediaBlog.

Hieronder links naar de logs, met waar nodig aanvullingen:

    Wat hebben de lollificatie van de media, de verleuking en verkleutering van het nieuws, te maken met het einde van de verontwaardiging, zoals HJ Schoo die vandaag op de korrel neemt in de Volkskrant? Waarom zijn de media steeds platter, oppervlakkiger en banaler geworden terwijl het publiek hoger opgeleid raakte dan ooit? En waarom hebben diezelfde media, waarvan het persvolk mentaal grotendeels nota bene wortelt in de bevlogen jaren zestig en zeventig, zich ondertussen een houding van opperste afstandelijkheid aangemeten? En hoe – ten derde en ten slotte – komt het toch dat de wereld steeds kleiner maar de leugen steeds groter is geworden, dat 24-uurstelevisie van CNN ons de massamoord van Beslan live bij het ontbijt brengt, maar dat het publiek steeds minder lijkt te malen om wat waar is, en wat fictie?
    Dit wordt het tweede hoofdstuk van Popup, het boek dat Mark Deuze en Henk Blanken online schrijven op MediaBlog.

    Reacties zijn gesloten.