Le Carre: Hoe de Media instortten bij Irak

Als John le Carre kritiek uit op de betrouwbaarheid van de media, ben ik helemaal wakker. Later zal blijken, zegt de thrillerauteur in The Guardian, dat het meest verschrikkelijke van de invasie in Irak het ineenstorten van de Amerikaanse media als een kritische stem was. Wij Britten zijn dezelfde leugens gaan vertellen, zegt hij. “De prijs is dat we leven in onwetendheid.”

Le Carre is de schrijversnaam van David Cornwell. Dezer dagen gaat de film in premiere die gemaakt is naar The Contstant Gardener, zijn voorlaatste roman. In Engeland is Cornwell een uitgesproken politiek criticus. Ik vind hem bovenal interessant omdat hij in zijn hele werk de grens tussen fictie en non-fictie heeft onderzocht, tussen bedrog en trouw, tussen waarheid en leugen.

Niet al zijn werk is even goed, maar A Perfect Spy is een meesterwerk, een superieure literaire roman die ook nog thriller kan worden genoemd. Gaat over een Britse spion die een leven lang een ander leven leidde, probeerde iedereen te behagen, van zijn vader tot aan zijn vijanden, en uiteindelijk aan niemand loyaal was. Het is een vorm van theater, waarbij niemand meer weet wie de acteur is, en wie publiek.

“Like an actor without a play”. Dat halve zinnetje heb ik onthouden als metafoor voor alle karakters bij Le Carre. Zijn hoofdpersonen zijn altijd halve mensen, personen die ingevuld moeten worden, een rol nodig hebben. Daarmee schrijft Le Carre tegelijk al een leven lang over schrijven, over kunst. Want wat is kunst anders dan een spel met echt en onecht, dan een afbeelding van de werkelijkheid, of die nu “lijkt” of niet.

Reacties zijn gesloten.