Nos voor kids: met zonder toezicht

De publieke omroep maakt werk van jongeren. Nos Nieuws deed een onderzoek naar wat de jeugd verwacht van nieuws, en trekt zich iets aan van de resultaten. Nos Headlines is een site met kort nieuws, zeg maar de teletekst-hoofdpunten, naast een dubbele kolom jongerenberichten of wat daarvoor door moet gaan: Nijntje, Samir A, de burka, Steven Spielberg en de vogelgriep.

Bijzonder aan Nos Headlines: je kunt op het nieuws reageren zonder dat er een haan naar kraait. Waar de omroepen de afgelopen jaren allemaal van een kouwe kermis thuiskwamen toen ze een forum begonnen over nieuws, probeert de Nos het nu opnieuw. Storm loopt het niet. Ik meldde me aan als nummer 169, op een site die lekker wit is, prettig snel, flashy oogt maar (ik ben de doelgroep niet) vast niet scoort bij jongeren.

Het doet me denken aan NRC’s Next, nog zo’n poging een omelet te bakken zonder de eieren te breken. Ik doel op het Grote Dillema, de Wurgende Spagaat, de Perfide Paradox van de klassieke media: hoe een nieuw publiek te bereiken zonder het oude op stang te jagen? Het reservaatje waarvoor NRC kiest, waarin de Nos met Headlines vlucht, en dat de Volkskrant bewoonbaar tracht te houden met Volkskrantblogs is geen oplossing.

Niet dat dat erg is. Je zou wel gek zijn de kip met de gouden eieren te slachten, ook als die langzaam beginnen te verglazen. Er is veel voor te zeggen een pakweg honderd jaar oud produkt, dat zoveel diensten heeft bewezen, nog twintig of dertig jaar lang uit te melken. Dat kan, kranten en oude televisie gaan nog decennia mee voordat ze aan hun marginalisering te onder gaan.

Boeiend is dat niet. Het kost journalisten moeite te erkennen dat ze niet op aarde zijn om een krant in leven te houden, of nog erger: dat die krant er is om hen in leven te houden, maar dat ze er zijn om journalistiek te bedrijven. Het middel doet er niet toe, zolang het erom gaat nieuws te verspreiden, meningen uit te venten, tegels te lichten, de macht te achtervolgen en het publiek te informeren.