Nick Carr: leve de elite

20 februari 2006 Geen categorie 3

Nooit zou ik Nicholas Carr hebben gekend zonder het web. Carr schreef een boek dat ik niet las, geeft lezingen waar ik niet bij ben, en had columns in Amerikaanse bladen waarop ik niet geabboneerd was. Maar dankzij zijn blog, Rough Type, ben ik Carr gaan waarderen als een trefzeker formulerende, dwarse denker die nooit te beroerd is een hype te fileren.

Laatste twee slachtoffers: web 2.0 en Wikipedia. Hij ziet aankomen dat de “waterige filosofie” en “krachtige technologie” achter web 2.0 samen vernietigend zullen uitwerken voor de cultuur. De obsessieve personalisatie en de democratisering van de media, zegt Carr een andere columnist na, leiden nergens toe, behalve naar roekeloze banaliteiten.

Carr verwacht weinig heil van een massa die dankzij open-source achtige vormen van samenwerking op internet bijvoorbeeld Wikipedia voortbracht. De afgelopen maanden lag de collaboratieve encyclopedie ernstig onder vuur, na een reeks zware flaters. Maar een onderzoek van het gerespecteerde wetenschappelijke tijdschrift Nature herstelde de imagoschade.

Anders dan de meeste journalisten, heeft Carr de moeite genomen dat artikel van Nature te fileren. Wat blijkt? Het stuk is niet van het soort via peer review tot stand gekomen, door en door gecorrigeerde wetenschappelijke artikel waarvoor Nature terecht vaak wordt geprezen. Het is een verslaggeversverhaal. Voor Natures doen een vluggertje.

Cnet schreef over het Nature-artikel dat nu vaststond dat Wikipedia even betrouwbaar is als de 350 jaar oude Britannica. In die geest is het stuk vaker geciteerd. Maar volgens Carr is dat zwaar overdreven. Wikipedia maakt meer fouten dan de Britannica – hooguit minder fouten dan je zou denken.

Interessant wordt Carr pas echt als hij de lijn doortrekt. “Het probleem met degenen die open-source zouden willen gebruiken als metafor, het zover oprekkend dat het ook gaat over encyclopedieen, media en andere soorten informatie, is dat ze alleen kijken naar het community aspect van het open-source-software model. Ze negeren het feit dat boven de programmeursgemeenschap een zorgvuldig samengestelde hierarchie staat, een groep getalenteerde personen die een belangrijke rol spelen als toezichthouders bij het filteren van bijdragen van de gemeenschap en het bewaken van de kwaliteit van de vode. Er is iemand de baas, en experts zijn belangrijk.”

Die visie staat haakt op wat nogal eens wordt beweerd. Carr: “Het open source model is geen democratisch model. Het is een combinatie van gemeenschap en hierarchie die ervoor zorgt dat het werkt. Gemeenschap zonder hierarchie leidt tot middelmatigheid.”

Reacties zijn gesloten.