Zijn blogs rechts?

21 juni 2006 Geen categorie 0

Bloggers zijn rechts. Dat zijn ze althans in Nederland. Misschien. Als je niet verder kijkt dan je neus lang is. Dan zijn blogs opvallend vaak populistisch, de stem van de onderbuik, de eenmans-voertuigen voor dat deel van Nederland dat vindt dat je altijd moet zeggen wat je denkt.

Zijn blogs rechts? Dat is net zo’n vraag als: zijn bejaarden rechts? Zijn pubers links? Blogs zijn bovenal het produkt van een tijdgewricht. Wie over de politiek van blogs wil schrijven, moet zich dus verdiepen in het tijdgewricht, meer dan in blogs.

Blogs zijn populistisch, dat wel. Ze zijn de stem van het volk dat zich miskend voelt door de macht, door de elite. Ze zijn het medium van de gewone man. Dat maakt ze nog niet meteen rechts of links.

In het Nederland van rond de eeuwwisseling lag het voor de hand dat blogs qua toon gingen lijken op die grote populistische beweging van dit decennium, de revolte van Fortuyn. Die onttrok zich deels aan de links-rechts-scheiding, zij het dat Fortuyn uiteindelijk van etnocentrisme (“Nederland is vol” en “De islam is een achterlijke cultuur”) zijn meest aansprekende onderwerp maakte.

Omdat Nederland zo lang een consensuscultuur had, zo lang een samenleving was waarin elk geschil werd weggemiddeld voordat het explosief en expressief kon worden, waren bloggers en blogs aanvankelijk evenmin scherp en fel, tenminste in politiek opzicht.

Dat veranderde met Fortuyn. Maar curieus is het wel omdat het internet ook in Nederland begon vanuit een andere, linksere tegenbeweging, de anti-autoritaire, tikkeltje subversieve hackersclan rond Hacktic.

Ergens is er een omslag gekomen. Op enig moment was het net niet langer een medium van een technologische elite. maar werd het the medium of choice voor msn-nende pubers, kooplustige twintigers en bankierende dertigers. Het werd dan wel geen massamedium – want dat is een medium waarmee de massa gemeenschappelijk naar een en dezelfde boodschap kijkt – maar wel degelijk een medium voor de massa.

Zoals Fortuyn zich afzette tegen de zittende politieke elite van Ons Soort Mensen en “de linkse kerk”, tegen de achterkamertjespolitiek van Paars, zo zetten zijn erfgenamen zich nog steeds af tegen de zittende pers. Dat die gemiddeld genomen links is, is een bijkomstigheid.

Volgens Jeroen Steeman, de weblogger van Minitrue die afstudeerde op Blogocratie, zijn blogs in staat de kloof te dichten tussen het debat dat door deskundigen wordt gevoerd in de media, en het debat op straat, in de kroeg en op het werk:

“Het eerste dat opvalt is dat de weblogs de kloof tussen het elitaire semi-publieke debat in de media en het debat onder de burgers opvullen. Er ontstaat één publieke sfeer, waarin burgers, politici, experts en vertegenwoordigers met elkaar in debat kunnen gaan.”

En:

De communicatie tussen traditionele media en burgers verandert van eenrichtingsverkeer (van media naar burgers) naar tweerichtingsverkeer, waarbij media niet alleen zenden, maar ook luisteren. In plaats van een top-downhierarchie waarbij een kleine groep bepaalt welke onderwerpen er besproken worden in het publieke debat, ontstaat er een netwerk met een bottom-upstructuur.
Deze structuur hebben we al in het werk gezien bij de affaire rondom de Amerikaanse senator Trent Lott (). Daar vonden de traditionele media het schandaal geen issue, maar de burgers blijkbaar wel omdat het onderwerp in de blogosfeer enorme aandacht kreeg. Vervolgens namen de traditionele media het onderwerp toch over.