Waarom bloggers ook niet links zijn

“Ga eens dood” is zowat de aardigste reacties op een post waarin ik beweer dat bloggers populistisch zijn, wat in het Nederland van nu betekent dat ze nogal rechts zijn. Op een handvol instemmende “reaguurders” na, heeft het publiek van GeenStijl een kar bagger over me uitgestort die me meer vertelt over de mores dan het verzamelde werk van een jaargang communicatiewetenschappers kan doen.

Een halve dag nadat – want op zondag lag GeenStijl op het strand – het artikel op De Nieuwe Reporter en MediaBlog verscheen, vatte Pritt Stift het samen. Toontje lichtgeraakt, gepikeerd, tikje over de top, gewoon GS dus. Dat ik GS “ordinair rechts” noemde (niet gedaan) terwijl ik toch wel wist dat GS niets moet hebben van “de kale pederast uit 010 en zijn volgelingen”. Ondertiteling: met die pederast wordt Pim Fortuyn bedoeld en “ga eens dood” is op GS lang niet de onvriendelijkste verwensing.

Pritt Stift heeft een puntje. Bloggers zijn niet rechts, althans niet allemaal, en misschien wel vaker niet dan wel – zoveel heeft de frontale kladderadatsj van vandaag me wel geleerd. Maar de “reaguurders” op GeenStijl, zoals het publiek wordt genoemd dat in comments reageert zijn dat wel, althans veel van hen, zo niet de meerderheid. Daar doen ze ook niet zo moeilijk over. En waarom zouden ze ook. Ik heb niks tegen rechts – al ben ik het vaker niet dan wel met ze eens. Ik heb wel wat tegen extreem-rechts – maar dat is een ander verhaal.

Onder de stevige laag excrementen die de pakweg 200 “reaguurders” over mij en DNR hebben uitgestort, zitten zinnige en geestige opmerkingen. “Het zijn altijd de rechtse die ontkennen dat ze rechts zijn”. “Vind nog steeds de stofzuiger van internet een goede omschrijving” (van blogs). “Blogs zijn complex, net als de bezoekers”. “Linkse mensen zijn te dom voor het internet”. “Geen Stijl is gewoon leuk en anarchistisch”.

Zinnig vond ik de kritiek waar die stelt dat het links-rechts-schema niet meer deugt. Dat is, vooruit, voor GeenStijl slecht bruikbaar (al is het in Den Haag natuurlijk nog gangbaar en is de wereld van blogs groter dan GeenStijl). De typerig “populistisch” is veel beter, omdat daar associaties als anti-autoritair en “rellerig” of “onderbuik” aan kleven. Die term roept ook minder weerzin op bij de reaguurders, waarna ze vrolijk aan het bekvechten gaan over de vraag of ze nou wel of niet op een lijn gezet mogen worden met de populist Fortuyn.

Op deze site werk in aan PopUp, een boek over de clash tussen oude en nieuwe media. Al schrijvend probeer ik te achterhalen waar die botsing vandaan komt, waarom oude media zo traag reageren op een nieuw publiek, en wat dat nieuwe publiek drijft. Ik denk nog steeds dat blogs – omdat ze een podium zijn voor wie geen podium had – als vanzelf de kleur aannemen die tegengesteld is aan de dominante kleur van de oude media.

Als oude media links zijn (Nederlandse journalisten neigen eerder naar de PvdA dan naar CDA of VVD, bleek uit onderzoek van Mark Deuze), dan zijn blogs – als ze niet a-politiek of gewoon anarchistisch zijn – eerder rechts. De toenemende gezagsgetrouwheid van Amerikaanse televisie-media, de weinig kritische houding ten opzichte van Bush, genereert nu een golfje linksige blogs. Maar vooruit, wie vindt dat het links-rechts-schema ook niet meer een beetje bruikbaar is, betekent zo’n waarneming niets.

Reacties zijn gesloten.