List en bedrog in de media

Archetypische rel bij de VPRO. Freelancer Paul Hegeman schreef voor de gids interviews met pop- en filmsterren die hij nooit gesproken had. Het plagiaat kwam aan het licht dankzij de alertheid van een Volkskrant-medewerker.

Je kunt je afvragen – en dus doen we dat hier in PopUp – of journalistiek plagiaat nu vaker voorkomt dan vroeger. Vroeger is toen we nog geen internet hadden en je nog de telefoon moest pakken voor een quotje.

Onmiskenbaar is het eenvoudiger geworden een verhaal bij elkaar te scharrelen via Google. Alles staat er al, in duizendvoud, en aan het leuk verpakken valt hedentendage meer eer te behalen – zou je kunnen zeggen.

Maar het mag natuurlijk niet, het is niet ethisch, het druist in tegen elke journalistieke code, en bovendien is de kans steeds groter dat het uitkomt. Want ook daar zorgt internet voor: elk bedrog is makkelijker dan ooit te achterhalen.

Komt plagiaat meer voor dan vroeger? Wel als je het overzicht van Wikipedia over journalistieke schandalen eenvoudig interpreteert. De laatste jaren zien we steeds meer affaires en rellen.

Maar het omgekeerde is ook waar: vroeger kwam er minder uit, en moest je ofwel heel dom, ofwel heel beroemd zijn – denk aan het geval Adriaan van Dis – wilde je journalistieke fraude uitkomen.

Reacties zijn gesloten.