Ethiek online (3): betrouwbaarheid en anonimiteit

4 februari 2007 Geen categorie 1

Weinig zo ingewikkeld online als betrouwbaarheid. Waar anonimiteit de norm is, waar die anonimiteit in een wereld van datamining zelfs een noodzaak kan zijn, wordt het heel lastig toch van je meepratende publiek te verlangen dat het dat doet onder echte naam. Niettemin is dat de positie die de richtlijn van Poynter betrekt: er zijn uitzonderingen, maar:

For the most part, though, it’s difficult to make the case that the credibility of anonymous content can ever match that of material whose author is known. As journalists, our default position is to publish material only with full names attached. We make exceptions only in rare cases, only for compelling reasons, and only with explanations attached explaining the reason for the anonymity.

Poynter tracht de normen en waarden uit de traditionele journalistiek zoveel mogelijk mee te nemen naar internet. Dat is respectabel, maar is het ook realistisch? En is het zelfs wenselijk: als al je doen en laten online wordt vastgelegd in databases, is er veel te zeggen je te verschuilen achter een nick. Bovendien kun je dan ook profiteren van de voordelen van databases: je nick kan worden “geladen” met een online reputatie.

 

Reacties zijn gesloten.