Wat burgerjournalistiek niet is

Burgerjournalistiek is een nobel concept, maar geen panacee voor alle kwalen waaraan de media lijden. Zegt internetveteraan Vin Crosbie op zijn blog (en Guardian-blogger Neil McIntosh verwijst naar hem). Wie slecht leest, ziet Crosbie het fenomeen van citizen journalism – blogging inbegrepen – alleen maar debunken. Ik geloof dat er wel wat meer nuance in zijn standpunt zit.

Kern van de zaak is dat burgerjournalistiek zo vaak wordt aangezien voor wat het niet is: een gratis goudmijn voor uitgevers, een excuus niet meer de straat op te gaan als journalist, de meest betrouwbare bron over alles, een vrijplaats om andere burgers en professionele journalisten verrot te schelden, de belangrijkste innovatie sinds gesneden witbrood…

Nuance alleen kan ons redden. Ja, de journalistiek is dramatisch veranderd sinds burgers mee zijn gaan praten. Ja, de journalistiek zal zich iets moeten aantrekken van die dialoog wil het vak niet worden uitgehold. Nee, we moeten onze professionele standaarden niet overboord gooien. Nee, dat iedereen journalist kan zijn betekent niet dat iedereen een even goede journalist kan zijn.

Reacties zijn gesloten.