Stoephoer van de media

14 maart 2007 Geen categorie 54

Mark Deuze en Rutger, foto: Dit is BerryRotte smaak overgehouden aan de presentatie van PopUp, maandagavond in Leiden. Ik heb me vermaakt tijdens de discussie tussen co-auteur Mark Deuze en onze gast Francisco van Jole, maar ontdekte na afloop dat de camera die ons debatje vastlegde van GeenStijl was. Die camera wilde maar een ding: Francisco van Jole pakken.

Waaruit dat blijkt? Uit de manier waarop de discussie is gemonteerd in het filmpje dat verslaggever Rutger en diens cameraman schoten, uit de tien afzeikvragen die deze Rutger na afloop stelde aan Mark Deuze (tien varianten op: vind je Francisco van Jole ook zo’n zak?), en uit het volstrekte gebrek aan gene waarmee de GS-sers hun rol vervullen. Dat is het rare: ze nemen zichzelf serieus.

Ik heb lang gedacht dat GS een soort Propria Cures was, een rellerig studentenblad voor niet-zo-hoog-opgeleiden, een schotschrift dat vooral ironisch bedoeld was en helaas wat onbegrepen door een deel van de lezers. Maar GS is helemaal niet ironisch. Lees de comments van reaguurders: niemand weet hier nog welke reactie (“ga s deaud”) geinig bedoeld is, en welke gewoon lomp.

Dat zou allemaal niet zo lullig zijn als GS niet de straat op ging, maar alleen bestond als website. Je hoeft dan niet te kijken, immers. Maar GS komt naar je toe, ze nemen een camera mee en een vooringenomen houding waarvan de honden geen brood lusten. Daar kwam die rotte smaak vandaan, maandagavond. Ironie houdt op ironie te zijn als zo’n Breekijzer-adept zijn poot tussen de deur zet.

Het goede nieuws zal wel zijn dat de bezoekers van GS vroeg of laat tot de ontdekking komen dat ze worden belazerd. Wat ze als leuk filmpje voorgeschoteld krijgen, is een ranzige montage. De feiten die ze denken te zien – de held Rutger die een reactie ontlokt – zijn in elkaar geflanst. En met journalistiek heeft het even weinig te maken als een stoephoer met amusement.

 

Reacties zijn gesloten.