Wat neem je mee op het net?

Foto Jackie KeverVan wie is mijn online identiteit? Van mij of van de site waar ik hem heb geregistreerd? En wie is de eigenaar van mijn vriendenlijst op Hyves, MSN, Twitter, Facebook en die sociale netwerksites die ik nog vergeet (ik niet, denk ik). En van wie zijn mijn bookmarks, mijn rss-feeds, en mijn comments?

Soms wordt er nagedacht over wat het betekent dat we nu allemaal een tweede ik hebben op het net. Soms in de vorm van een gmail-account, soms als avatar op Second Life. Die afsplitsingen zijn handig voor ons, maar hebben ook waarde. Voor ons emotionele waarde, hoop energie in gestoken, voor bedrijven een commerciele.

Maar niet alleen daarom is de vraag interessant van wie al die netwerkinformatie is. Ik wil mijzelf namelijk ook mee kunnen nemen. Dat kan bijna nergens. Ja, je wachtwoorden kun je beheren. Maar je avatar meestal niet. En ja, je rss-feeds kun je exporteren en importeren als opml-file, maar voor een vriendenlijst bestaat zo’n dataformaat bij mijn weten nog niet.

Dat heeft voor en nadelen, want you can’t have an omelet without breaking the eggs. Een opml-file is handig om mee te nemen, maar door die eigenschap weer tamelijk beperkt in zijn online toepassingen. Kijk maar eens op share.opml.org, een site die door oerblogger Dave Winer is gestart om uit te dokteren wat je nog meer kunt met rss-feeds.

De waarde van je vriendenlijst of aanbevelingen bij Amazon of comments zit ‘m juist in het feit dat die data onderdeel uitmaakt van het netwerk, meer van het netwerk is dan van de nodes, als het ware. Dat is waar de waarde vandaan komt.

Ik zou willen weten wie wanneer de paradox in dit probleem oplost. Want ik wil de voordelen van ruilen op internet, maar wat ik verzamel wil zelf mee kunnen nemen. Ik wil het ei en de omelet.