Bloggers verliezen van The New York Times

23 december 2007 Geen categorie 4

Dave Winer (Foto:Josh Bancroft)

Vijf jaar geleden sloot oerblogger Dave Winer een weddenschap met Martin Nisenholtz, de ceo van NY Times Digital. Hij voorspelde dat bloggers in 2007 voorop zouden lopen met het belangrijkste nieuws, en niet de Times. Nog voor het jaar om is, gooit Winer nu de handdoek in de ring. Nisenholtz wint.

De weddenschap om tweeduizend dollar, over te maken aan een goed doel, liep bij The Long Bet, onderdeel van The Long Now Foundation. Die stichting wil nadenken over cultuur op lange termijn, zeg tienduizend jaar, vanuit het besef dat het hier en nu tegenwoordig “deze kamer in de komende vijf minuten” betekent, zoals mede-oprichter Brian Eno eens zei.

In dat streven naar langzaam denken past een weddenschap over vijf jaar. Bloggers zouden in 2007 met de grootste nieuwsverhalen aan de haal gaan, dacht Winer, gemeten naar de zoekresultaten bij Google:

“In a Google search of five keywords or phrases representing the top five news stories of 2007, weblogs will rank higher than the New York Times’ Web site”

De argumenten van Winer worden tot op de huidige dag gebruikt om de neergang van gevestigde media en de opkomst van amateurjournalistiek te onderbouwen. Traditionele media verliezen bereik en kunnen daardoor geen goede journalistiek meer betalen, zei Winer, terwijl amateurjournalisten inmiddels de technische mogelijkheden hebben (blogs!) om het zelf te doen. Bovendien zijn ze elk voor zich deskundiger op een bepaald terrein dan een beroepsjournalist kan zijn (het de-lezer-weet-meer-dan-ik-argument van Dan Gillmor).

Maar over vijf jaar, zei Nisenholtz in 2002, hebben lezers nog steeds een bron van informatie nodig die betrouwbaar is, “unbiased, accurate, and coherent”. Nieuwsorganisaties als de Times kunnen dat beter leveren dan private partijen. Bovendien zijn weblogs niets nieuws; we laten in de Times al honderd jaar commentaar toe op de “oped”-pagina, aldus de ceo van nytimes.com.

Winer erkent dat hij de weddenschap heeft verloren, maar betekent dat ook dat de Times wint? De beste krant van de wereld is er de afgelopen vijf jaar niet in geslaagd een succes te maken van het betaalde deel van de site; NY Times Select is recentelijk opgedoekt. De resultaten van de krant, en daarmee de financiering van die voortreffelijke journalistiek, staan onder druk. Tegelijkertijd heeft de krant het model van de blogs geadopteerd.

Zou Winer winnen als de weddenschap niet over vijf jaar was afgesloten, maar over tien of vijftien jaar? Daar valt iets voor te zeggen. Voor alles is de mediarevolutie een generatieconflict, beweerde ik in PopUp. Kranten zullen nog decennia lang die betrouwbare bron van informatie blijven voor generaties die niet zijn opgegroeid met internet. Maar dan verandert er wel degelijk iets.

Winer heeft zich, zoals dat wel vaker gaat met technologische voorspellingen, vergist. Op de korte termijn zijn de gevolgen van de mediarevolutie – de gevolgen van blogs voor het nieuws – minder groot dan hij dacht. Het zou me niet verbazen als de gevolgen op de langere termijn nog veel groter zijn dan we allemaal kunnen bevroeden.

Niet dat blogs over twintig jaar nog maar de enige bron van grote nieuwsverhalen zijn. Ik verwacht eerlijk gezegd dat professionele journalistiek wel degelijk een rol blijft spelen, precies om de reden die Nisenholtz aangeeft: de behoefte aan betrouwbare, onafhankelijke, onbevooroordeelde informatie is en blijft groter dan de bereidheid van amateurs aan die behoefte te voldoen. Ik geloof niet dat al die informatie verzorgd gaat worden door miljoenen individuele bloggers, elk op hun eigen vierkante milimetertopic, ook niet als je rekening houdt met de aggregatie door zoekmachines en sociale netwerken. De meesten van ons geven er de voorkeur aan te zwijgen en te kijken. Uiteindelijk blijft er behoefte aan geprononceerde stemmen, aan de Auteur.

Maar over twintig jaar, en daar zou ik een long bet op durven zetten, zijn mediabedrijven niet meer wat ze nu zijn. Dat is de fout die Nisenholtz maakte in zijn voorspelling. Hij had het over de concurrentie met “private parties”, terwijl ik denk dat er van partijen in de traditionele zin, van instellingen, bedrijven en instituties, helemaal geen sprake zal zijn. Alleen de Auteur en de Markt blijven over, de Stem en de Massa. Wat die twee bij elkaar brengt, zal sterk op Google lijken.

Reacties zijn gesloten.