We Bellen Niet Meer (Of Steeds Minder)

“Sorry, ik ben aan het werk. Stuur me maar een email.” Dat hoor ik dus steeds vaker. En ik zeg het steeds vaker. Socioloog Bram de Swaan roept het aan het eind van zijn interview voor het boekje Beter Internet. En Yme Bosma van Hyves schrijft het ook al op:

Ik heb zelf een aantal maanden geleden voicemail al afgezworen, niemand kan er bij mij meer eentje achterlaten. Ze kosten veel tijd en het systeem is inefficient in gebruik. Dat geldt meestal ook voor bellen trouwens.

Dat is interessant. Dat we de ansichtkaart en de fax achter ons hebben gelaten, wisten we al. Maar dat nu eerst de voicemail daar achter aan het raam uit gaat, en straks misschien – want Bosma is vast een trendsetter – ook het bellen…

Bij voicemail kan ik me veel voorstellen. Mijn provider slaagt er maar niet in me tijdig te waarschuwen dat er nieuwe voicemail is. En weinig is zo vervelend als oude voicemail (vooruit: oude koffie). Voicemail komt nooit op tijd. Sms is al beter, maar veel liever heb ik een mailtje. Mijn mail loopt namelijk ook 24 uur per dag binnen op mijn HTC.

In de Verenigde Staten is het nog erger, denk ik. Daar zijn hele bedrijven weggeborgen achter voicemail-computers. Wie je ook probeert te bellen, via een elektronische telefonist (een keuzemenu) kom je in het beste geval bij de voicemail van medewerker x of y. Die natuurlijk nooit terugbelt.

Soms denk ik dat het met die information load nog wel meevalt. Waar we echt aan ten onder gaan is de communication overload. Want laten we wel wezen: ook die email openen we niet allemaal meer. Alleen nog maar de mail van mensen die we kennen, toch?

Reacties zijn gesloten.