God, Seks En De Krant

E

r zijn tenminste drie producten die je niet kunt vernieuwen zonder afgestraft te worden door de markt. God, seks, en de krant. Daarom innoveren kerken niet, slaapt je partner altijd aan dezelfde kant van het bed, en is de meest constante krant van Nederland ook de grootste.

Wat die drie “producten” gemeen hebben? Hun marktwaarde wordt voor meer dan de helft bepaald door rituelen. De inhoud doet er wel toe, maar minder. Die rituelen – het gebeier van kerkklokken, het voorspel, de krant bij het ontbijt – geven houvast, zekerheid.

Wie zulke goederen als god, seks en de krant dramatisch verandert, loopt het risico te worden afgestraft door zijn gebruikers. De paus weet dat. Hij is geen conservatief uit overtuiging, maar omdat zijn beminde gelovigen niet op vernieuwing zitten te wachten.

Ik vermoed dat het met relaties niet anders is. Vernieuwingen hebben meteen iets revolutionairs en graven een kloof tussen generaties. Wezenlijke rituelen – waarmee je zegt wie je bent, waar je thuis hoort, hoe je je angsten bezweert – ontstaan in je (late) puberteit. Ze veranderen niet meer.

Hoewel ik vrij zeker ben over deze theorie, waarmee ik probeer te begrijpen waarom kranten er goed aan doen zo weinig mogelijk te veranderen, en nieuwe generaties diezelfde kranten nooit meer gaan lezen, heb ik wel een paar vragen aan marketingspecialisten.

Ik begrijp nog niet goed waarom andere producten met evenveel of meer emotionele of rituele waarde (auto’s, kleding) wel in staat zijn tot permanente vernieuwing. Waarom mogen sommige dingen niet veranderen van de markt, en lijkt het wel alsof andere dingen moeten veranderen?

Reacties zijn gesloten.