Mediamores is af – en hoe nu verder?

Mediamores, mijn boek over digitale cultuur, bloggende burgers en journalistieke ethiek, is af. Iets minder dan een jaar geleden ben ik eraan begonnen en gisteren heb ik het finale manuscript – een wordfile uiteraard – ingeleverd bij mijn uitgever Atlas. Dat zijn 75378 woorden (bijna een half miljoen tekens), verdeeld over 1117 alinea’s in tien hoofdstukken.

Eind april moet Mediamores uitkomen, ongeveer gelijktijdig met de Nederlandse vertaling van What would Google do? van de Amerikaanse blogger en nieuwemediadocent Jeff Jarvis. Dat is louter toeval, maar een mooi toeval. Ik heb Jarvis, die ik al jaren volg, hij is een Held,  gelezen toen ik de afgelopen weken mijn boek corrigeerde. We zijn het over veel eens.

Hoe nu verder?

Met De Mediarevolutie (2003), PopUp (2007) en Mediamores heb ik – de eerste twee boeken samen met Mark Deuze – wel ongeveer gezegd wat ik wilde zeggen over de onheilspellende toekomst van media en journalistiek. Sinds 2001, toen mij begon te dagen hoe groot de generatiekloof is tussen digital natives en de rest, en welke verwoestende effecten dat zal hebben op het verdienmodel onder massamedia, is mijn toon die geweest van de antirookreclame op een pakje sigaretten. Heftig, confronterend, alarmerend.

Inmiddels weten we dat we doodgaan. Als rokers. Als massamedia. Niet allemaal tegelijk, en zelfs niet allemaal, maar toch. Niet dankzij mij en andere onheilsprofeten (onder wie Jarvis en Nick Davies) maar vooral door de kredietcrisis is de industrie hier nu volop van doordrongen. De langzame desintegratie van de massamedia is in een versnelling terecht gekomen. Zoek zelf de metafoor maar met roken.

Het is tijd voor iets anders. Een vriend van me rookt geen sigaren meer, wat schandalig ongezellig is als we na het squashen buiten staan, maar doet het met een elektrische watersigaar. Dat is een vorm van innovatie, van – nou ja – de tering naar de nering zetten, waarmee de massamedia ook iets zouden moeten kunnen.

Ik zal niet langer – of dan toch zo weinig mogelijk – mopperen op het conservatisme van uitgevers en journalisten, op het onvermogen onszelf te vernieuwen, of op het abominabele trackrecord van een industrie die de afgelopen vijftien jaar Google niet heeft uitgevonden, noch enige andere succesvolle internet-startup.

Mediamores moet het bruggetje zijn. Het boek laat zien – hoop ik – dat de digitale cultuur van bloggers de rol van journalisten niet overneemt, maar wel uiterst kritisch bejegent. En het pleit voor een journalistiek die meer rekening houdt met de Googlegeneratie (en Google!), zonder haar eigen normen te verkwanselen.

Het wordt tijd voor praktische innovatie. Ik ga een elektrische sigaar kopen. En – na weken werken aan mijn boek – weer bloggen.

Reacties zijn gesloten.