Alan Rusbridger over The Guardian

2 mei 2009 Geen categorie 0

<object width=”400″ height=”300″><param name=”allowfullscreen” value=”true” /><param name=”allowscriptaccess” value=”always” /><param name=”movie” value=”http://vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=4359127&amp;server=vimeo.com&amp;show_title=1&amp;show_byline=1&amp;show_portrait=0&amp;color=&amp;fullscreen=1″ /><embed src=”http://vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=4359127&amp;server=vimeo.com&amp;show_title=1&amp;show_byline=1&amp;show_portrait=0&amp;color=&amp;fullscreen=1″ type=”application/x-shockwave-flash” allowfullscreen=”true” allowscriptaccess=”always” width=”400″ height=”300″></embed></object><p><a href=”http://vimeo.com/4359127″>Alan Rusbridger on the Future of Journalism</a> from <a href=”http://vimeo.com/user1191984″>Carta</a> on <a href=”http://vimeo.com”>Vimeo</a>.</p>Toen The Huffington Post vier jaar geleden groot werd in de VS besloot Alan Rusbridger, de hoofdredacteur van The Guardian, zijn eigen lunch te verorberen voordat iemand anders dat zou doen. Het resultaat was Comment is Free. De krant die tot dan toe tien commentatoren in dienst had, vroeg duizend buitenstaanders geregeld bijdragen te schrijven.

In een boeiend interview (via Matthew Ingram) legt Rusbridger uit hoe die stap het begin was van een andere Guardian. Je lezers weten meer dan jij als journalist, was de eerste gedachte. En nee, niemand weet wat het verdienmodel achter de krantenjournalistiek was, of zal zijn. Maar het gaat niet om de krant, maar om de journalistiek.

Er zal een grote shaking-out zijn de komende twintig jaar, zegt Rusbridger. Je kunt je aan het oude model vasthouden en tot de ontdekking komen dat je aan het eind van de rand van de klif valt, “maar ik wacht liever niet af tot dat gebeurt”.