De media heeft het gedaan, nog steeds


Wat is er mis met de media? Uit Amerikaans onderzoek waarnaar Scott Rosenberg verwijst, blijkt dat minder Amerikanen dan ooit tevoren de media vertrouwen. Daar kunnen veel verklaringen voor zijn. Media hebben een kleiner publiek, media worden net als alle andere instituten gewantrouwd, het publiek is in verwarring, etcetera. Maar, zegt Rosenberg, zou het ook niet zo kunnen zijn dat het publiek gewoon gelijk heeft?

Each of these explanations doubtless has some merit. But together they constitute a kind of head-in-the-sand stance. Missing from the list is the simplest, most obvious explanation of all: Maybe we’ve lost confidence in the press because of its record of making mistakes and failing to correct most of them. In other words, perhaps so many people think the news is full of inaccuracies because, er, they’re right.

Misschien is het allemaal waar. Persoonlijk vermoed ik dat het begrip “media” ook al niet bijdraagt aan een beter begrip. “Massamedia” zou een scherpere aanduiding zijn, omdat dan andere trends mee gaan spelen.

Niet de media, maar de massamedia hebben veel publiek verloren. In Nederland besteden we nog ongeveer even veel tijd aan media als dertig jaar geleden, maar minder aan massamedia. Wie ze niet gebruikt, zal ook geen groot vertrouwen hebben in massamedia.

Persoonlijke media worden in dit soort onderzoeken zelden betrokken, terwijl ze wel degelijk een rol spelen. Op mijn klompen voel ik aan dat persoonlijke media (Google!) wel degelijk worden vertrouwd – maar ja, Google mag geen mediabedrijf heten.

Nog een belangrijke lijkt me de generatiegap, het fenomeen dat de Google-generatie anders met media omgaat dan de Babyboomers die zijn opgegroeid in de hoogtijdagen van massamedia. Ten onrechte nemen onderzoeken naar het vertrouwen in de media zelden het bizar grote verschil tussen die generaties mee.

Reacties zijn gesloten.