Het lullige gelijk van B/S 2

De hoon die Buma/Stemra nu over zich heen krijgt vanwege de aangekondigde aanslagen op embedded YouTube-filmpjes zegt ook iets over de krankzinnige populariteit van YouTube. Las ik van de week niet ergens dat steeds meer jongeren steeds minder gewone tv kijken en steeds meer “uitgestelde” tv, YouTube dus en uitzendinggemist? Neemt niet weg dat het embedden voor veel juridische verwarring zorgt.

Er is een groot verschil tussen wat de wet en uitspraken van de rechter zeggen over dit soort kwesties en wat “de internetgemeenschap” als redelijk en rechtvaardig beschouwt. Niet dat die internetgemeenschap het niet wil begrijpen – eerder lijkt de techniek van internet zo’n snel effect te hebben op een snel groeiende subcultuur dat het recht het niet kan bijbenen. Is niet raar. Gebeurt wel wel vaker.

Binnen een jaar of wat zal er jurisprudentie zijn van lagere rechters en uiteindelijk van instanties als het Europese Hof waaruit zal blijken of het embedden van een YouTube-filmpje zonder toestemming van de rechthebbende is toegestaan, of er met andere woorden sprake is van een nieuwe openbaarmaking in de zin van de Auteurswet of niet.

Tot die tijd moeten we het doen met jurisprudentie in zaken die lijken op het embedden van filmpjes. Dan weten we dat het integraal overnemen van een compleet werk – laten we zeggen deze blogpost – niet is toegestaan zonder expliciete toestemming van de rechthebbende. Er zijn wel eens juristen geweest die vonden dat het simpele feit dat ik dit schrijf als blogpost, en niet als krantenartikel, al een impliciete toestemming inhoudt aan iedereen die het wil overnemen. Ik heb al vaker betoogd dat dit standpunt krankjorum is.

Een site mag ook niet zonder meer een foto overnemen, ook niet altijd – meen ik te weten – als die foto tot thumbnail is verkleind. Dat de foto door een vriend aan je is afgestaan, maakt niet uit. Niet de laatste eigenaar van een afdrukje of digitaal bestand is relevant, maar degene die het auteursrecht op de foto heeft (meestal de maker). (En ja, soms hebben degenen die op de foto staan ook nog rechten, maar dat is een ander verhaal)

Voor de hand liggende vragen:

  • is er een verschil tussen een blog als dit blog en een hyve? Vooralsnog niet, lijkt me. Dat zou anders kunnen worden als de hyve is afgeschermd. Misschien ontstaat er dan een vorm van openbaarmaking “voor eigen gebruik”, een gezinssfeer zal ik maar zeggen. Daar zit ook weer een nieuw soort grens aan. Hoe besloten en afgesloten is een site als iedereen kan weten dat de login-wachtwoord-combinatie gast/gast is.
  • Je mag er toch vanuit gaan dat een filmpje dat je kunt embedden geen problemen meer oplevert? Het ligt voor de hand, en zal vaak zo werken, maar ik denk niet dat je er altijd van uit mag gaan. Het risico ligt bij degene die embed. De auteusrechthebbende hoeft niet elk misbruik aan te pakken; hij verliest niet automatisch zijn rechten, integendeel.
  • Lijkt embedden niet veel op een inline link? Vind ik ook. De inline link is een bijzonder soort link. In feite doe je alsof content op jouw site staat, terwijl dat niet zo is. De gebruiker, en de rechter, zien echter geen verschil. Overigens is het laatste woord over inline linken in juridische zin nog niet gezegd.

Reacties zijn gesloten.