Het hek van Murdoch werkt

Het hek van Murdoch werkt, maar tegen welke prijs? Sinds News Corp-topman Rupert Murdoch aankondigde dat hij de sites van zijn kranten achter een betaalhek ging zetten, voeren we een discussie van tien jaar geleden nog eens opnieuw. Dat is niet erg, de wereld is veranderd, maar het zou fijn zijn als we ook wat nieuwe argumenten en inzichten lieten meespelen. Nu klampen we ons vast aan dooddoeners: Ze Moeten Wel Betalen … Kwaliteit Is Geld Waard… Nieuws Is Niet Gratis.

Nieuw onderzoek uit Engeland suggereert dat online lezers liever voor kwaliteit betalen dan voor pulp, geen trek hebben in een vast webabonnement (ook al kost dat slechts een paar euro per maand), en misschien wel willen betalen voor losse artikelen omdat ze dan tussen verschillende nieuwsbronnen kunnen switchen.

Ik kijk er niet van op. Onderzoek ziet er gedegen (er werden 2600 personen voor ondervraagd in interviews, wat beter is dan ze alleen meerkeuzevragen laten invullen) uit en bevestigt wat we al wisten. Maar roept net als eerdere onderzoeken een aantal uiterst belangrijke vragen op:

  • wat is de leeftijdsopbouw van de onderzochte groep en hoe wijken de resultaten van de groep 35-min van de rest? Dat is belangrijk als je je realiseert dat er qua mediaconsumptie sprake is van een moeilijk te dichten generatiekloof: het is erg lastig een krant te maken die aantrekkelijk is voor de bestaande lezers en niettemin de jongere groep ook aanspreekt.
  • wat precies verstaan we onder nieuws? Zijn dat alle berichten over nieuws van gisteren die vandaag in de krant staan (80% van al het nieuws is van dat type, een klein percentage slechts gaat over nieuws dat vandaag of morgen nog gaan gebeuren, de “anticiperende” verhalen. Je kunt vermoeden dat die laatste categorie steeds belangrijker wordt, omdat een krant zich daarmee onderscheidt en de agenda niet volgt, maar bepaald (en alles met mate uiteraard, het nieuws van gisteren blijft voor veel lezers nieuw)
  • wat verstaan we onder kwaliteit? Dat mensen in Engeland iets meer bereid zijn te bepalen voor The Guardian-nieuws dan voor The Sun-nieuws bevestigt dat kwaliteit wat mag kosten, maar hoe zou dat in de praktijk werken? Een nagelharde onthulling over een seksschandaal in het parlement zou mogelijk meer geld opleveren dan een consistente reeks columnn van vooraanstaande auteurs in The Guardian. Je kunt, met andere woorden, mensen heel moeilijk naar hun betaalbereidheid voor nieuws vragen als je het niet heel concreet kunt maken.
  • hoe wegen we de kosten? We hebben het voortdurend over marginale inkomsten, maar doen alsof de content al betaald is, alsof het nieuws al gemaakt is voor de kranten en alleen nog maar hoeft te worden doorverkocht. En dat is niet het hele verhaal. Nieuws moet voor online bijvoorbeeld eerder, of korter, of meer verrijkt worden gebracht dan het in de krant stond, wil het worden gepercipieerd als kwaliteitsnieuws. Daar staan kosten tegenover waarover ik zelden iemand hoor praten.