Het continuüm

Google is samen met The New York Times en de Washington Post een proef begonnen met “living stories”. Verhalen die – automatisch denk ik – worden aangevuld met recent nieuws. Matt Thompson, een van de twee makers van EPIC 2014, verwees ernaar bij de conferentie Show me the money, bericht Maarten Reijnders op De Nieuwe Reporter.

Thompson wees er op dat Wikipedia al op deze manier een nooit eindigend verhaal is, geen realtime web maar een timeless web, Wat mij weer doet denken aan de meme dat nieuws op internet geen product is maar een proces.

Op DNR postte ik deze reactie:

Maarten, goed gezien. Nog niet zo lang geleden noemden we zo’n groeiende aantal thematisch verbonden verhalen een dossier op internet. Was arbeidsintensief om bij te houden en had nog niet zo’n fijne timeline. De samenwerking van NYT en Google zal hier veel aan helpen.

Minstens zo belangrijk vind ik dat het concept van levende verhalen, van een timeless web, mooi illustreert waarom archieven niet gemanipuleerd of gemutileerd mogen worden (en wel gecorrigeerd natuurlijk). Het archief is nodig om het heden te begrijpen.

Oude krantenlezers begonnen vroeger elke dag opnieuw aan de geschiedenis. De internetgeneratie vindt het terecht volkomen vanzelfsprekend dat je altijd van alles overal de context, bevestiging of ontkenning van kunt vinden. Het nieuws is een continuüm geworden.

Reacties zijn gesloten.