De toekomst voor kranten is digitaal, zegt Montgomery

17 januari 2010 Geen categorie 3

David Montgomery, de ceo van 300 kranten in Europa waaronder die van Wegener, zal op 17 maart bekendmaken hoe zijn Mecom-concern betaalde krantencontent gaat aanbieden op internet. De toekomst van kranten is digitaal, zei Montgomery in een interview met The Guardian. En zo’n toekomst kan niet zonder betaalhek.

Montgomery heeft gelijk. Maar het is te vroeg voor kranten om opgelucht adem te halen. En al helemaal te vroeg om vast te stellen dat het eind van de gratis journalistiek online in zicht is. Want de Mecom-baas zegt ook dat hij geld wil gaan vragen voor “specifieke, unieke content”, niet voor het algemene nieuws.

Die strategie deugt, maar blijft moeilijk om te zetten in een rendabel model. Veruit de meeste online consumenten zullen niet willen betalen voor reguliere krantencontent; een hele kleine minderheid zal dat misschien doen. Daardoor luidt de prangende vraag: hebben kranten nieuws dat specifiek en uniek genoeg is om voldoende inkomsten te genereren?

Kapot

Het nieuws moet gemaakt worden, luidt het motto van dit blog en van het boek dat ik aan het schrijven ben, Breaking News. Het nieuws is kapot, bedoel ik. Het verdienmodel ligt sinds internet aan diggelen: de kosten om het te maken, de kosten van een nieuwsorganisatie – of die nou professioneel is of niet – zijn hoger dan de inkomsten.

Vooralsnog, tot Montgomery of Murdoch of nog andere uitgevers het tegendeel aantonen, ga ik ervan uit dat kranten vooral online moeten uit journalistieke en marketingoverwegingen. Ze moet laten zien dat ze relevant zijn, ook voor de meerderheid van hun doelgroep die hen niet op papier leest. Een website draagt daaraan bij, en bevestigt als het goed is het imago, niet anders dan een uithangbord.

Wat een krant online moet doen, hangt van die krant af – en verandert met de jaren; dogma’s helpen niet. Vooralsnog denk ik dat een algemene krant (niet The Financial Times, dat is een ander verhaal) snel kort nieuws online moet bieden, en in de krant moet zoeken naar verdieping, achtergrond, human interest, commentaar.

Het eerstelijnsnieuws – wat zegt de officier van justitie nu in de rechtbank, wat levert de persconferentie van de wethouder of dat bedrijf nu op, wat gebeurt er nu bij die kettingbotsing – moet snel online. Gratis, omdat het aanbod van alternatieve bronnen – van blogs tot huis-aan-huis-bladen, van gratis dagbladen tot publieke omroep – zo groot is dat consumenten er niet voor willen betalen.

De krant biedt meer. Geeft antwoord op de vraag waarom. Zoekt naar achtergronden, licht tegels en agendeert: waarover moeten we het hebben met elkaar, wat vinden we belangrijk of zouden we belangrijk moeten vinden?

Deze strategie is pragmatisch. Hoe graag ik ook voor een radicale aanpak zou kiezen, en nieuwe generaties lezers rucksichtlos zou opzoeken op het medium dat ze nog wel gebruiken, ik ben niet blind voor de positie waarin kranten als die van Montgomery zitten. Ze moeten innoveren, zichzelf opnieuw uitvinden, maar hebben al lang de mogelijkheden niet meer om onbekommerd all-out te gaan.

Reacties zijn gesloten.