Privacy als pasmunt

Facebook naar de beurs. Google onder vuur. Goed moment om nog eens op te schrijven dat privacy de pasmunt van onze tijd is geworden. Het is wat we afstaan in ruil voor diensten, van gratis gmail tot een online vriendennetwerk. Nu Mark Zuckerberg zijn 5 miljard binnensleept, vraag ik me af wat het volgende betaalmiddel wordt. Wat wil de mens? Wat ruilt hij daarvoor?

Met ons zweet betaalden we voor onderdak en eten. De ene helft van de mensheid ruilde seks in voor bescherming door de andere helft. Toen welvaart toenam, en keuzes lastiger werden, betaalden we met onze loyaliteit; we kochten spaarpunten. Toen informatie in overvloed aanwezig raakte, en gratis werd, betaalden we met onze vrije tijd.

Facebook heeft het niet bedacht, maar slaat er wel het beste sla uit. Privacy als wisselgeld. Zoals Google groot werd van ons klikgedrag en van de relaties die we met links tussen sites legden (waardoor Google betere zoekresultaten kon bieden), zo profiteert Facebook van onze openheid. In ruil voor vrienden en informatie vertellen we Facebook wie we zijn, wat we doen, hoe oud we zijn, et cetere. En Facebook vertelt dat door aan adverteerders.

Wat is er nog schaars? Wat hebben we nog als we alles hebben weggegeven in ruil voor ‘gratis’ diensten? Wat willen de volgende Mark Zuckerberg nog van ons hebben? Wat kan hij – waarom nooit een zij? – nog te gelde maken?

Het zit denk ik in de intensiteit van ons netwerk. Hoe intiemer we iets of iemand kennen, hoe waardevoller. De like-knop van Facebook is een enorme stap in die richting, maar ik geloof dat het slimmer kan. Het zal gaan over instant betrouwbaarheid, over informatie die nu van levensbelang is, niet per se van je beste vriend afkomstig is – en toch vertrouwd kan worden.