Mag ik nog dood als ik niet meer weer wat dood is

14 september 2016 Dood&Aftakeling 0
Ze geeft geen krimp. ‘Ik heb,’ zegt ze, ‘toch altijd geweten hoe je erover dacht.’

De alledaagse ongemakken wil ik wel verdragen. Het lullige lijden. ‘Misschien wen ik nog aan het schudden van mijn kop, het eeuwige gepingel van mijn vingers, en dat iemand mij straks zal moeten wassen… Mijn hemel, als ik nog kan lezen, wil ik zelfs een luier om.’

Je houdt je groot, zie ik haar denken.

‘Zolang ik in staat ben te vertellen, kunnen waardigheid en decorum mij gestolen worden. Maar als we in de gaten krijgen dat ik ga glijden, als ik dement word en zoveel kwijtraak dat ik zelf begin te verdwijnen, als de plot mij ontglipt, dan mag het boek wel dicht.’