Auteur: Henk Blanken

Boeklog over Pistoolvinger

Het gesprek met Henk Blanken [1959] maakte zo veel indruk dat me zelfs bijstaat waar ik was, toen ik de podcast beluisterde met de Kunststof-uitzending waarin hij langskwam; in het najaar van 2014

Adembenemende scènes

Henk Blanken leidt de lezer door zijn geschiedenis, beeldend, associatief, in adembenemende scènes.

Verhalen over verhalende journalistiek

Het gebeurt niet elke dag, dat je een handboek in één adem uitleest. zelfs journalistieke handboeken zijn – hoe leerzaam ook – lang niet altijd boeiende lectuur. Dat geldt niet voor dit ‘handboek verhalende journalistiek’. eenmaal voorbij die zakelijke, droge titel, en de intrigerende – maar wat mij betreft niet echt uitnodigende – omslagillustratie, is het meteen raak.

Aan mijn achterblijvers

Naarmate we ouder worden, blijven we langer jong. En eindigen we vaker zoals het begon, kinds mummelend in een luier. Hoe ontkomen we aan dementie, hoe sterven we op tijd? Elke lente trekt een bonte stoet bejaarden de bergen in. Over die senioren, vitaal, gepensioneerd en reislustig, maakt omroep MAX aandoenlijke tv-programma’s. Wat we liever…
Lees verder

Willem Jan Otten

Zijn laatste boek, Ons mankeert niets, begon toen hij dat zelf nog niet in de gaten had. Hij had een lezing gehouden over Griekse tragedies en hoe inspirerend die kunnen zijn als je wil nadenken over ‘de klemmende dilemma’s van onze tijd’. Na de rondvraag had een jonge huisarts hem aangesproken, ‘dwingend, plompverloren en praktisch,…
Lees verder

Darf ich sterben, wenn ich nicht mehr weiß, was Sterben bedeutet?

Jedes Jahr sterben in den Niederlanden zehntausend Menschen an Demenz. Viele der Verstorbenen waren davon ausgegangen, aktive Sterbehilfe in Anspruch nehmen zu können. Ich bin an Parkinson erkrankt und das Risiko, dass ich dement werde, ist hoch. Was steht mir bevor?

Vijf sterren op Amazon.de

De eerste reacties op de Duitse editie van Pistoolvinger, Da stirbst du nicht dran, druppelen binnen. Nog niet van kranten, wel van bloggers. Diep ontroerend en meesterlijk. Spannend, informatief, persoonlijk en soms zelfs met humor. “Het is lang geleden dat ik een boek tot het eind toe uitlas zonder het nog weg te leggen. En de mooiste…
Lees verder

Brief aan Carel Dolman

De neuroloog zag meteen hoe het ging. Het werd tijd voor de volgende stap en een (open) brief aan Carel Dolman. Onmiddellijk, was mijn reactie toen Carel vijf jaar geleden vroeg of ik het ook zou doen.

Het beste moet nog komen

Je verhaal, zei een vriend terwijl we toegewijd bier dronken in een kroeg aan het Zuiderdiep… je verhaal, zei hij, wordt beter naar mate het slechter met je gaat. De vriend mocht dat zeggen. Half zo oud als ik en even ziek, maar niet kapot te krijgen. Zo’n jongen die juist nog eens gas geeft…
Lees verder

Wiet, kramp, kruk

Op een dag ben je niet ziek meer – maar té ziek. Lang heb ik gedacht dat alleen anderen dat trof, een man als Roelof, met evenveel jaren achter zijn kiezen als ik. Tijdens het wekelijkse fitnessuur bevroor hij ineens en veranderde van een niet meer zo heel fitte maar nog sportieve man in –…
Lees verder