Auteur: Henk Blanken

Ja de zee

Na een week gaat je dagritme op de branding lijken. Geen golf slaat precies zo om als de vorige, maar de verschillen zijn verwaarloosbaar. Ze doen er niet toe. Soms verloopt een dag wat waaieriger, vaker valt de wind weg en gebeurt er niets van betekenis.


27 maart 2016 0

Dan komt dokter

Al vier jaar lang vraagt Thijs zich af wanneer hij nou eens dood zal gaan. Hij blijft daar meestal opgewekt onder. Thijs is een zachtmoedige man van bijna tachtig aan wie je niet ziet dat hij alzheimer heeft. Dat merk je pas als hij voor de derde keer vertelt dat hij niet ‘in een tehuis…
Lees verder


2 maart 2016 0

De verpletterende paradox

De paradox is verpletterend, schreef ik in een stuk voor de Volkskrant, toen ik me probeerde voor te stellen hoe dementie begint en eindigt. Ik vroeg mij af of ik dan liever dood ga, ‘huppakee, weg’ zoals dat nu even moet heten, of mij gewillig door S. tot het bittere eind laat verzorgen.


20 februari 2016 0

Twee? Da’s niks. Ik heb er al acht.

  Mannen praten erover alsof het veroveringen zijn. Scalpen aan hun riem. Krassen in de kolf van hun geweer. ‘Ik heb er nu twee,’ hoorde ik een nog jonge man enigszins bedremmeld zeggen tegen een omvangrijke Oost-Groninger die het allemaal al een keer of wat had gezien. ‘Tien,’ zei hij – en liet toen een…
Lees verder


6 februari 2016 0

Tijd voor een antwoord

Op een zondagavond vraag ik Sandra of ze bij me komt zitten onder de appelboom. ‘Ik wil met je naar de zwaluwen kijken,’ zeg ik. Mijn lief begrijpt wat ik bedoel. We moeten het er maar eens over hebben. Vier jaar eerder tuurden we ook uren naar dat gewemel. We namen er de tijd voor,…
Lees verder


27 januari 2016 0

Kan ik netjes sterven als ik heel erg dement ben?

Ik eindig dement, waarschijnlijk. Parkinsonpatiënten lopen nu eenmaal een groter risico dat ze hun vrouw op een dag aanzien voor een hoed of te lijf gaan met een keukenmes. Als ik lang genoeg leef, staat bijna vast dat ik kwijlend zal vergeten wie ik was, of wat, of waar.


29 december 2015 0

Het begon ermee dat ik niets meer rook

Henk Blanken (55) was lang een gedreven journalist, een streber en een workaholic. Sinds hij weet dat hij parkinson heeft, interesseert hij zich minder voor het harde nieuws. „Ik leerde beter luisteren naar mensen over wie ik schreef.” Brigit Kooijman in NRC Handelsblad 27.12.15 Zwaluwen „Vroeger was ik niet zo geïnteresseerd in mensen. Ik was…
Lees verder


27 december 2015 0

Op de dag dat Wilders wint en Vrij Nederland begint te verdwijnen

Op de maandag dat Vrij Nederland verdwijnt (‘of een maandblad wordt, wat op hetzelfde neerkomt,’ reageerden oud-redacteur Piet Piryns en andere fans bedroefd), wordt Geert Wilders door het volk uitgeroepen tot politicus van het jaar. Het een heeft alles met het ander te maken.


15 december 2015 3

In een bang land zwijgt de pers

Grotesk was het, die mediastilte rond Molenbeek, grotesk en verontrustend. In de jacht op terroristen vroeg de Brusselse politie de pers even op zwart te gaan. Geen nieuws en geen tweets s’il vous plaîs, want die Belgische jihadi’s moeten we niet wijzer maken dan ze al zijn. En verdomd, zonder morren legde de pers zichzelf…
Lees verder


10 december 2015 0

Falend hart

Het hart zit links van de draaideur, voor het hoofd moet je naar rechts. En dan twee trappen op – daar ergens zit de ziel, denk ik telkens als ik in het Groningse ziekenhuis moet zijn. Ik ken die poli langzaamaan, de balie, de witte jassen, de zwarte koffie, de zachte chaos. De hartpoli ken…
Lees verder


4 december 2015 1