Auteur: Henk Blanken

Falend hart

Het hart zit links van de draaideur, voor het hoofd moet je naar rechts. En dan twee trappen op – daar ergens zit de ziel, denk ik telkens als ik in het Groningse ziekenhuis moet zijn. Ik ken die poli langzaamaan, de balie, de witte jassen, de zwarte koffie, de zachte chaos. De hartpoli ken…
Lees verder


4 december 2015 1

Hoe gaat het nou met me (1)

Hoe gáát het nou met je? Dat moeten ze mij niet vragen. Niet dat ik de vraag vervelend vind. Ze bedoelen het goed. En ik vertel graag hoe het me vergaat. Maar ik ben niet de beste bron. Voor een betrouwbaar oordeel over mij moet je niet bij mij zijn. Ik wéét niet hoe het…
Lees verder


25 november 2015 1

‘Als ik de schaamte loslaat, ontstaat er iets moois’

Wouter Woussen in De Standaard


24 oktober 2015 0

Logboek van een krakend lijf

Mijn lijf rammelt en kraakt als een honderd jaar oude tjalk. Ik hoor de spanten piepen, tel de vlekken op het dek en weet dat ik het roer niet meer kan vertrouwen. Niet zo heel secuur onderhouden, die boot. Nogal afgeragd, dat lijf van mij.


19 oktober 2015 2

‘Ik geneer me bijna nergens meer voor’

Het eerste dat journalist Henk Blanken dacht na de diagnose Parkinson was niet ‘God wat erg; maar: ‘God wat een goed verhaal.’ Dat verhaal heeft hij nu opgeschreven. ‘Het voelt goed om zo subtiel mogelijk te beschrijven dat je in je broek plast omdat je de knopen niet meer open krijgt.’ (interview Vrij Nederland)


10 oktober 2015 0

Wat ze over Pistoolvinger zeggen

Volkskrant: adembenemende scenes Pistoolvinger leest als een film. Henk Blanken leidt de lezer door zijn geschiedenis, beeldend, associatief, in adembenemende scènes. Zoals het verwarrende onderzoek bij de psycholoog, die hem vijftien woorden laat onthouden, waarin hij vervolgens verdwaalt. Of zijn retraite in het Noord-Franse klooster waar hij naar toe gaat om te werken aan zijn…
Lees verder


9 oktober 2015 3

Meestal gaat het beter

Hoe gaat het nou, vragen ze. Het gaat, zeg ik dan. Je ziet er goed uit, zeggen ze. Dat krijg je, zeg ik, van hele dagen in de tuin. En ik denk: ze zien niet hoe mijn kop schudt en hoe mijn linkerhand beweegt als een politicus na de poll: grillig, onberekenbaar en deerniswekkend. Sinds…
Lees verder


5 oktober 2015 1

Cunera


4 oktober 2015 0

Sjoemelen mag zolang gods zegen erop rust

En daar is de derde. Bij uitgeverij Fosfor verschijnt vandaag Hotel Almere als longread, digitaal te lezen op www.fosfor.nl. Moet je wel voor 7 euro een proefabonnement nemen, maar dan krijg je behalve mijn verhaal uit 1995 (of was het toch 1996?) ook prachtige vroege classics als Het eiland van Geert Mak, waarschijnlijk het verhaal…
Lees verder


25 september 2015 0

De hutspotman

Als ik schrijf ben ik een gedurig weifelende boer. Zal ik nu eens aardappelen poten? Of wil ik straks uien oogsten? Of wortelen? Ik kan niet kiezen, waardoor mijn verhalen soms feitelijk zijn als reportages, terwijl ze ook wel neigen naar een betoog, of – als het lukt, als de plot deugt en de zinnen…
Lees verder


22 september 2015 0